شاهرخ گلستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسماعیل یا شاهرخ گلستان مدیر فیلمبرداری، عکاس،[۱] منتقد هنری و خبرنگار ایرانیست. او از برنامه سازان بی‌بی‌سی بوده است.[۲]

او مالکیت سینما آریانا (شیراز) را هم بر عهده داشت.[۳] این سینما پس از انقلاب در آتش‌سوزی با خاک یکسان شد و گلستان به تبعید در انگلستان رفت.[۴]

گلستان بین ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۴ فیلم بردار مخصوص دربار محمدرضا شاه پهلوی بود. او در این دوره بین پنجاه و شصت فیلم سیاسی و خبری دربارهٔ خانواده سلطنتی، سفرها و وقایع آنها ساخت.[۵][۶]

او برادر ابراهیم گلستان است و به همراه او در دهه ۱۳۳۰ برای شبکه‌های تلویزیونی خارجی و بخش سیاسی شرکت‌های نفتی در ایران فیلم می‌ساخت.[۶] شاهرخ گلستان از کسانی بود که از شرکت سینمایی گلستان برای خود نامی در سینما دست و پا کردند.[۷]

شاهرخ گلستان می‌گوید تمام کارهای فیلم یک آتش را خود او انجام داده است.[۸] او و برادرش بر سر این که سازنده این فیلم کیست با هم نزاع قلمی داشته‌اند.[۹]

فیلم تاجی برای ملت گلستان در کاخ نیاوران در یک مراسم شام دولتی با حضور مهرداد پهلبد وزیر فرهنگ به نمایش درآمد. شاه گلستان را پس از نمایش فیلم تحسین کرد، او را به صندلی خود فراخواند و با لبخند از او دربارهٔ وضعیت فیلمسازی پرسید.[۴]

او در سال ۱۳۶۵ ش برنامه فانوس خیال را برای رادیوی فارسی بی‌بی‌سی تهیه کرد که سیر تاریخی سینمای ایران را بازگو کرد.[۱۰] [۱۱] این مجموعه که حمید نفیسی آن را مجموعه‌ای ارزشمند دربارهٔ تاریخ سینمای ایران می‌داند، در سال ۱۹۹۵ تولید و در نوار کاست هم فروخته شد.[۱۲]

آثار[ویرایش]

فیلمساز[ویرایش]

  • سفر شاه و ثریا به شیراز، 1952[۵]
  • تاجی برای ملت، ۱۹۶۹[۵]
  • فروغ جاویدان، ۱۹۷۱ (دربارهٔ جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی)[۵][۶]
  • آتشی که نمی‌میرد، ۱۹۷۵[۵]

به عنوان مدیر فیلمبرداری[ویرایش]

شجره‌نامه[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.bbc.com/persian/newpage.shtml
  2. «جشنواره تئاتر کلن؛ از تبه‌کار تا مرده‌خوار - فرهنگ و هنر - 12.11.2013». DW.COM. ۲۰۱۳-۱۱-۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۲. 
  3. «ماهنامه علوم انسانی مهرنامه - سرمایه‌دار ملی». Wayback Machine. ۲۰۱۴-۱۱-۱۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۰۱۴-۱۱-۱۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۲. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Naficy, H.. A Social History of Iranian Cinema, Volume 2: The Industrializing Years, 1941–1978. A Social History of Iranian Cinema. Duke University Press, 2011. 61. ISBN ‎978-0-8223-4774-3. Retrieved 2017-05-12. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ Naficy, H.. A Social History of Iranian Cinema, Volume 2: The Industrializing Years, 1941–1978. A Social History of Iranian Cinema. Duke University Press, 2011. 60. ISBN ‎978-0-8223-4774-3. Retrieved 2017-05-12. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ «شاهرخ گلستان از «پشت صحنه فیلم‌های شاه» می‌گوید». مشرق نیوز. ۲۰۱۴-۱۲-۰۵. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۲. 
  7. Naficy, H.. A Social History of Iranian Cinema, Volume 2: The Industrializing Years, 1941–1978. A Social History of Iranian Cinema. Duke University Press, 2011. 78. ISBN ‎978-0-8223-4774-3. Retrieved 2017-05-12. 
  8. «ریخت‌شناسی یک روح مستند». ماهنامه تجربه. ۱۹۵۳-۰۸-۱۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۲. 
  9. «گفت‌وگوی حسن فیاد با «نادر نادرپور» دربارهٔ سینما سینما هنر – صنعتی تجاری است». پیشخوان روزنامه‌ها - عناوین روزنامه‌های پنجشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۶. ۲۰۱۷-۰۵-۱۱. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۲. 
  10. http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2004/10/040801_ag-g-iran-cinema.shtml
  11. http://www.bbc.com/persian/tvandradio/2014/06/140601_fanoos_khial_golestan_radio
  12. Naficy, H.. A Social History of Iranian Cinema, Volume 2: The Industrializing Years, 1941–1978. A Social History of Iranian Cinema. Duke University Press, 2011. 99. ISBN ‎978-0-8223-4774-3. Retrieved 2017-05-12.