محمدرحیم متقی ایروانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمدرحیم متقی ایروانی (۱۲۹۹ - بهمن ۱۳۸۴) کارآفرین و سرمایه‌دار ایرانی، و بنیانگذار کفش ملی بود.[نیازمند منبع]

او گروه صنعتی ملی را که در اسفند ۱۳۳۰ بنا نهاده بود، با تقریباً ۱۰ هزار کارمند و کارگر و تولید ۲۵،۰۹۸،۰۰۰ جفت کفش در سال ۱۳۵۶، به یکی از موفق‌ترین گروههای صنعتی ایران در قرن بیستم تبدیل کرد.[دیدگاه جانبدارانه] زمینه تاریخی این موفقیت با رویگردانی استراتژیک از دولتفرمایی اقتصاد ملی و بازرگانی خارجی در سالهای باثبات پس از جنگ جهانی دوم فراهم آمد.[نیازمند منبع]

زندگی[ویرایش]

او در سال ۱۳۲۴ در رشته حقوق قضایی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده بود. آنچه را که ایروانی در شرایط مناسب تاریخی با پشتکار، حقوقدانی، نیازشناسی و بازارشناسی[دیدگاه جانبدارانه] ساخته بود پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) مصادره و به تملک دولت درآمد.[نیازمند منبع]

او پس از کشته شدن برادرش محمدرضا، در ۶ مرداد ۱۳۵۹ با شعار "به گذشته فکر نکنید فقط به آینده بیندیشید" با همسرش زینت، از آلمان به کانادا و سپس به آمریکا رفت.[نیازمند منبع]

اینبار بر اساس آنچه سی سال پیشتر در مهرآباد تهران و اسماعیل آباد کرج ساخته بود از سال ۱۹۸۱ در حوالی شهر آتلانتا در ایالت جورجیا "پارک صنعتی کامن ولث" و صنایع جورجیا و کارخانجات کفش اوکاباشی را با مشارکت شرکتهای ایتالیایی و ژاپنی که در ایران با او همکاری داشتند بنیان نهاد.[نیازمند منبع]

ایروانی پس از انقلاب و مصادره شرکت کفش ملّی ابتدا کارخانه کفش و چرمسازی را در بوستون آمریکا تاسیس کرد و سپس در قاهره کارخانه کفش استاندارد را تاسیس کرد.[نیازمند منبع]

رحیم ایروانی سرانجام در ۱۲ بهمن ۸۴ بعد از یک روز کامل کاری درگذشت.[نیازمند منبع]

نیکوکاری[ویرایش]

رحیم ایروانی در سال ۱۳۴۳ شرکتی به نام شرکت کانون مشاوره اقتصادی را به منظور تربیت و پرورش ۲۲ کودک دو ماهه تا ۲ساله تاسیس کرد تا در آینده این کودکان از مدیران بنگاه های صنعتی او بشنود. قرار بر این شد قسمت عمده بودجه کانون به مصارف تحصیلی این اطفال برسد و لوازم خوارک پوشاک و وسایل زندگی ساده و کم خرج باشد. همچنین هیچ کدام از این اطفال نیز پس از رسیدن به سن ۱۸ سالگی هیچ تعهدی نسبت به کانون ندارند و مختارند که هرجور که خواستند در اجتماع زندگی کنند. فقط انتظار موسسه این است که نسبت به تحصیل جدی باشند و تمسک به دین اسلام و حسن اخلاق را پیشه خود سازند. با وقوع انقلاب اسلامی ایروانی این کودکان را که آن زمان ۱۴ تا ۱۶ ساله بودند با خود به خارج از کشور برد.[نیازمند منبع]


منابع[ویرایش]