سیف بن ذی‌یزن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیف بن ذی‌یَزَن (؟ - ۵۷۴م) از پادشاه حمیری و از پادشاهان باستانی یمن بود.[۱] حبشی‌ها را از سرزمینش بیرون راند که بتواند کمک امپراتوری بیزانس را جل کند، اما ساسانیان به کمکش شتافتند. نام کامل وی ( سیف بن ذی‌یزن بن عافر بن أسلم بن زید، من أذواء حمیر.).

سیف در زمان چیرگی حبشیان بر یمن در سدهٔ ششم میلادی از ساسانیان کمک خواست. انوشیروان گروهی از زندانیان را به فرماندهی پیرمردی به نام وهرز دیلمی به شرط آزادی به گشودن یمن گسیلاند. در پیرامون ۵۷۰ میلادی این گروه به یاری هواخواهان سیف بر حبشیان پیروزی یافتند و در یمن جای گرفتند و سیف نیز به پادشاهی گماشته‌شد. سیف در صنعاء کشته شد.

منابع[ویرایش]

  • لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سیف بن ذی یزن
  • عبدالحسین زرین‌کوب. تاریخ ایران قبل از اسلام. انتشارات امیرکبیر؛ ISBN 978-964-00-0064-9