سودا (خلط‌ها)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سودا، یکی از خلط‌های چهارگانه (اخلاط اربعه) در طب سنتی اخلاطی است.[۱]

طبیبان سنتی معتقد هستند غلبه خلط سودا در بدن باعث بروز عوارضی از جمله: لاغری، تیرگی پوست غلظت خون، مالیخولیا، سوزش دهانه معده، اشتهای کاذب و … می‌شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ارزانی، محمد اکبر (۱۳۸۰). میزان الطب. ترجمهٔ هادی نصیری. قم: انتشارات مؤسسه فرهنگی سماء. ص. ۲۷۸. شابک ۹۶۴-۹۲۴۸۸-۷-۰.
  • جرجانی، اسماعیل (۱۳۸۴). الاغراض الطبیه والمباحث العلائیه. ۱. ترجمهٔ دکتر حسن تاج‌بخش. تهران: دانشگاه تهران. ص. ۶۸۱. شابک ۹۶۴-۰۳-۵۰۴۰-۰.
  • ابن سینا، حسین (۱۳۷۰). قانون در طب. ۱. ترجمهٔ عبدالرحمان شرفکندی. تهران: سروش.
  • رازی، محمد بن زکریا (۱۳۹۵). الحاوی. ۲۳ جلدی. ترجمهٔ دکتر محمد ابراهیم ذاکر. تهران: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.