زیماس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زیمایه (به انگلیسی: Zymase) مجموعه‌ای از آنزیم‌هاست («مخلوط») که تخمیر قند به اتانول و دی‌اکسید کربن را کاتالیز می‌کند که به طور طبیعی در مخمرها رخ می‌دهد. زیمایه برای اولین بار در سال ۱۸۹۷ یک شیمیدان آلمانی به نام ادوارد بوخنر در آزمایشگاهش موفق به این کشف شد و برای تحقیقاتش در زمینهٔ بیوشیمی و کشف یک روش تخمیر بدون سلول (زنده) جایزه نوبل شیمی ۱۹۰۷ به او اعطا شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Zymase». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱.