پرش به محتوا

زاگرس مرتفع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

زاگرس مرتفع (و نیز: پهنهٔ راندگی زاگرس مرتفع یا زون زاگرس مرتفع) یکی از زون‌های زمین‌شناسی کشور ایران در محدودهٔ رشته‌کوه زاگرس است. زاگرس مرتفع بخش شمال شرقی رشته‌کوه زاگرس و در واقع اولین ردیف از کوه‌های زاگرس را تشکیل می‌دهند و به صورت دیواره‌ای بلند اما با پهنای نسبتاً کم (حداکثر ۸۰ کیلومتر) از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده‌اند. میزان ارتفاع و بارش برف و باران در این بخش از زاگرس زیاد است. مرتفع‌ترین قلل زاگرس شامل دنا، زردکوه، اشترانکوه و گرین ملایردر زاگرس مرتفع قرار دارند.[۱][۲]زاگرس چین‌خورده در جنوب زاگرس مرتفع قرار دارد.

ده قلهٔ مرتفع زاگرس عبارت‌اند از:[۳]

رتبهنام کوهشهرستاناستانارتفاع (متر)ناحیه
۱ دنادناملایر۴۴۵۹زاگرس جنوبی
۲ زردکوهکوهرنگملایر۴۲۲۱زاگرس مرکزی
۳ اشترانکوهدورود تا الیگودرزلرستان۴۱۵۰زاگرس مرکزی
۴ کوه گرهاقلیدفارس۳۹۹۰زاگرس جنوبی
۵ کوه بلاقلیدفارس۳۹۴۳زاگرس جنوبی
۶ کوه دارابشاهفریدناصفهان۳۹۰۰زاگرس مرکزی
۷ کوه هزار درهلردگانچهارمحال و بختیاری۳۸۸۰زاگرس مرکزی
۸ کوه منارمسجدسلیمانخوزستان۳۷۵۰زاگرس مرکزی
۹ کوه راگلردگانچهارمحال و بختیاری۳۶۶۱زاگرس مرکزی
۱۰ کوه گرینالشترملایر۳۶۵۰زاگرس مرکزی

منابع

[ویرایش]
  1. «جایگاه و ویژگی‌های زمین‌شناسی استان لرستان». پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۷ خرداد ۱۳۹۱.
  2. مردانی، محسن و رضایی، علیرضا. «لرزه‌خیزی، لرزه زمین‌ساخت زاگرس». پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۷ خرداد ۱۳۹۱.
  3. «Zagros Mountains». Peakbagger.