ریکوتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریکوتا
Ricotta dome on plate from the top.jpg
کشور به‌وجود آورنده ایتالیا
منبع شیر گوسفند، گاو، بز یا Italian water buffalo
بافت و چسبندگی Dependent on variety: fresh soft to aged semi-soft
زمان ماندگاری None or up to a year for aged varieties
ریکوتا به همراه کدو

ریکوتا (به انگلیسی: Ricotta) یک نوع پنیر ایتالیایی است که معمولاً از شیر گوسفند و بوسیله باقی‌مانده آب پنیر پس از تولید پنیر تهیه می‌شود. ریکوتا در لغت به معنای دوباره پخته شده‌است. بدلیل اینکه طی فرایند تولید، بیشتر چربی جذب پنیر اصلی می‌شود، ریکوتا دارای چربی پایینی است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

تولید ریکوتا در شبه جزیره‌ی ایتالیا به سالیان خیلی دور، حدود دوران برونز (bronze age) بر می‎گردد. در دومین هزاره‌ی قبل از میلاد مسیح، ظرفهایی سرامیکی معروف به “جوشاننده‎های شیر” به صورت مکرر و منحصرا در شبه جزیره ظهور پیدا کردند. اینطور به نظر می‎رسید که این ظرف‎ها برای جوشاندن شیر در دمای بالا و جلوگیری از بیش از حد جوشیده شدن آن طراحی شدند. پنیرهای تازه منعقد شده با اسید که توسط این جوشاننده‎ها تولید می‎شد، احتمالا از شیر خالص گرفته می‎شده است. گرچه، پنیرهای منعقد شده با مایه‌ی‌ ماست (rennet) در طول هزاره‌ی اول قبل از میلاد مسیح، عرصه را از پنیرهای تازه‌ی گرفته شده از شیر خالص، گرفتند.

رنده‎های پنیر برنزی که در مقبره‎های نخبگان اتروسک پیدا شده حاکی از آن است که پنیرهایی که به راحتی رنده نمی‎شدند در میان طبقه‌ی اشراف آن زمان از جایگاه ویژه‎ای برخوردار بودند. رنده‎های پنیر همچنین در آشپزخانه‌ی رومان‎ها نیز زیاد استفاده می‌شده است. بر عکس پنیرهای منعقد شده با اسید، پنیرهای منعقد شده با مایه‌ی ماست که از تولیدشان زمانی گذشته، قابلیت نگه‎داری طولانی‎تری را دارند.[۲]

منابع[ویرایش]