روبن آبراهامیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روبن آبراهامیان
زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۸۸۱(۱۸۸۱-02-0۳)
گنیشیک، استان وایوتس‌جور
مرگ ۲۶ اکتبر ۱۹۵۱ میلادی (۷۰ سال)
ایروان
زمینه فعالیت ایران‌شناسی و زبان‌شناسی

روبن تادئوسی آبراهامیان (ارمنی: Ռուբեն Թադեոսի Աբրահամյան; انگلیسی: Rouben Abrahamian) ایران‌شناس و زبان‌شناس اهل ارمنستان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در ۳ فوریه ۱۸۸۱ میلادی در گنیشیک، استان وایوتس‌جور متولد شد. او در سال ۱۹۱۱ دوره دانشکده زبان‌های شرقی دانشگاه پترزبورگ را به پایان برد و در ۱۹۲۵ میلادی با نوشتن پایان‌نامه‌ای با نام گویش‌های فارسی یهودیان اصفهان و همدان در رشته زبان‌شناسی دانشنامه دکتری گرفت. او در بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۰ میلادی در تفلیس و از ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۶ میلادی در ایران به تدریس پرداخت. سال‌ها استاد دانشکده خاورشناسی دانشگاه دولتی ایروان و کارمند علمی پژوهشگاه زبان ارمنستان بود. وی در ۲۶ اکتبر ۱۹۵۱ میلادی در ایروان چشم از جهان فروبست.

آثار[ویرایش]

  • فردوسی و شاهنامه او به ارمنی(۱۹۳۴)
  • کتاب آموزش زبان پهلوی به فارسی (تهران، ۱۹۳۷)
  • ترجمه رباعیات باباطاهر عریان همدانی به ارمنی (۱۹۳۰)
  • دین قدیم ارمنیان (۱۹۴۶)
  • ترجمه ارداویراف‌نامک به ارمنی (۱۹۵۸)
  • فرهنگ پهلوی- فارسی- فارسی - ارمنی- روسی- انگلیسی (ایروان، ۱۹۶۵)

منابع[ویرایش]