روان‌کننده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روان‌ساز بتن یا روان‌کننده بتن که با نام کاهش‌دهنده آب در بتن نیز شناخته می‌شود، یکی از انواع افزودنی‌های شیمیایی به بتن طبق آیین نامه بتن ایران (آبا) است. همچنین برای بهبود کارایی بتن تازه از این مواد استفاده می‌شود. باید توجه داشت که فوق روان‌کننده نوع بافر برای دست یابی به مقاومت‌های بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

باید توجه داشت کلیه روان کننده های بتن به صورت مستقیم موجب کاهش مقاومت بتن می گردند (افزودن مایع ال به داخل بتن) ولی با توجه به اثر کاهش مصرف اب ( بتن با درصد اب پایین تر ویا کارایی بالا با اب کمتر ) به تولید بتن پرمقاومت کمک می نمایند .( طرح پژوهشی تولید بتن سبک[۱] ) بهترین روش مصرف روان سازها ل گرفتن انها در اب در زمان چند دقیقه پیش از مصرف و اختلاط مناسب در بتن می باشد


کارایی[ویرایش]

انواع[ویرایش]

معمولاً روان‌کننده‌ها به دو دسته روان‌کننده‌های معمولی و فوق روان‌کننده‌ها تقسیم می‌شوند. در بازار روان‌کننده‌ها به دو صورت مایع و پودری وجود دارند.

  1. روان‌کننده بتن مناسب برای استفاده در پمپ بتن که خاصیت دیرگیر بتن دارد و به صورت مایع عرضه می‌کردد.
  2. فوق روان‌کننده بتن که بر پایه نفتالین سولفونات است. این نوع فوق روان‌کننده بتن معمولاً به صورت مایع عرضه می‌گردد.
  3. فوق روان‌کننده بتن که بر پایه تکنولوژی تولید پلیمرها تولید می‌شود.
  4. سوپر روان‌کننده بتن یا فوق روان‌کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. یادکرد خالی (کمک)

رده:بتن رده:روان‌کننده‌ها

رده:مواد افزودنی بتن