رقص کاراکتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رقص کاراکتر (به فرانسه: danse de caractère، به انگلیسی: character dance) شاخه‌ای از رقص کلاسیک باله و گونهٔ حرفه‌ای شده رقص های محلی، فولکلر و ملی است که به منظور نمایش صحنه‌ای آماده و رقصپردازی شده‌اند.

رقص کاراکتر تطابق و سازوارسازی موسیقی و رقص محلی کشورهای مختلف، بخصوص کشورهای اروپایی، به منظور صحنه‌گذاری تأتری است. اجرای رقص های کاراکتر مستلزم آموزش حرفه ای باله و تمرینات ویژه است. این تمرینات معمولاً در مواد درسی هنرجویان باله گنجانیده شده است. هر چند که اساس و پایه اصلی رقص کاراکتر، رقص محلی روستاییان و قوم های مختلف است ولی هیچ فرد روستایی یا عضوی از عشایر و اقوام‌های مختلف بدون تمرینات ویژه قادر به اجرای رقص کاراکتر نیست.

این نوع از رقص در بسیاری از آثار کلاسیک رپرتوار بین‌المللی باله مثل دریاچه قو، زیبای خفته، دن کیشوت، پاکیتا و غیره گنجانیده شده است. رقص های کاراکتر معمولاً جزء محبوب‌ترین بخش‌های یک باله کلاسیک هستند و شامل رقصپردازی‌هایی با الهام از رقص های ملی و محلی اسپانیایی، روسی، مجارستانی، لهستانی و ایتالیایی‌اند.

مؤسسات نام‌آور رقص کاراکتر[ویرایش]

رقص کاراکتر به وسیله اکثر مراکز آموزشی باله در اقصی نقاط جهان مانند هنرستان سلطنتی باله (Royal Ballet School) و آکادمی رقص سلطنتی (Royal Academy of Dance) در انگلستان و هنرستان باله استرالیا (Australian Ballet School) و غیره آموزش داده میشود. یکی از مهمترین مراکز آموزش این نوع از رقص «آکادمی باله واگانووا» در روسیه است.

باله بریوزکا (Beryozka Ballet)[۱][۲] و باله ایگور موی‌سه‌یو (Igor Moiseyev Ballet) دو سازمان رقصی هستند که در تولید، توسعه و پیشرفت بی سابقه رقص کاراکتر در طول قرن بیستم نقش بزرگی ایفاء کردند. این دو سازمان (هر دو روسی) رپرتواری بوجود آوردند که اختصاصاً شامل رقص های کاراکتر از کشورهای مختلف بود.

رقص کاراکتر ایرانی[ویرایش]

هر چند که سازمان ملی فولکلر ایران و گروه رقص وابسته به ان، رقصندگان محلی ایران به سرپرستی رابرت دو وارن وظیفه گردآوری، تحقیق، ثبت و اشاعه رقص‌های محلی ایران را به عهده داشت و در این راه کوشش‌های فراوانی انجام شد ولی رقص کاراکتر ایرانی یا به عبارتی ترکیب رقص‌های محلی و فولکلر ایرانی با حرکات و اصول باله هیچگاه در پیش از انقلاب و قبل از انحلال سازمان ملی فولکلر ایران در سال ۱۳۵۸ صورت نگرفت.

تنها رقصپردازی‌های معدودی که در حیطه و ژانر رقص کاراکتر ایرانی بوجود آمده اند، آثاری است که نیما کیان برای سازمان باله ایران ساخته است. سیمای جان (ملهم از رقص های محلی گیلانی)، پاپو سلیمانی (بر اساس رقص کردی)، باهار گلیر (بر پایه رقص‌های آذربایجانی) و بهاره! (با الهام از رقص محلی لرستانی) از آن جمله‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Berezka». بازبینی‌شده در 2015-01-14. 
  2. The Great Soviet Encyclopedia, 3rd Edition. 1970-1979. 
  • کیان، نیما. فرهنگ نام و واژه‌گزینی برای رده‌های باله در زبان فارسی. سازمان باله ایران، ۲۰۰۴. 
  • «صفحه رقص کاراکتر». ویکی‌پدیای انگلیسی. 

پیوند به بیرون[ویرایش]