رحیم شهریاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رحیم شهریاری
نام اصلیرحیم شهریاری
تولد۱ اسفند ۱۳۴۹
محله شنب غازان، تبریز
ملیتایرانی
استاد(ها)یوسف عظیم‌زاده
ساز(ها)قارمون
سازهای برجسته
قارمون
نوع صوتپاپ و فولکلور آذربایجانی
تحصیلاتفوق لیسانس رشته حسابداری
آلبوم معروفمنه گوره
وبگاهarazrahim.ir/f/

رحیم شهریاری (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۴۹ در تبریز) خوانندهٔ ایرانی است.[۱]

زندگی و فعالیت[ویرایش]

رحیم شهریاری در روز یک اسفند ۱۳۴۹ در محله شنب غازان تبریز به دنیا آمد. از همان دوران کودکی علاقه خود را با خواندن سرود و آهنگ‌های آذربایجانی در مدرسه و خانه نشان داد و همزمان نزد یوسف عبدالعظیم‌زاده، ساز قارمان را فرا گرفت و از استادان جمهوری آذربایجان بهره فراوانی جست. از سال ۱۳۶۸ با ارکسترهای مختلف همچون سهند (به سرپرستی رشید وطن‌دوست) و هلال احمر تبریز، دانشگاه آزاد و غیره همکاری داشته‌است.[۱]

در سال ۱۳۷۵ با تشکیل گروه آراز کنسرت‌های متعددی را در داخل و خارج[۲][۳] از کشور داشته و آلبوم‌های گلمدین، بیاض گئجه لر، ایپک، سن سیز، وفاسیز، آغلاما، عصرین گوزلی، گئتمه قال، گوزللرین گوزلی، کیم بیلیر، یاواش یئری، منه گوره و آذربایجان و آهنگ‌های یالان دنیا، سنه گوره، ریحان، هایدی سویله و بازخوانی آهنگ باخ باخ از جمله فعالیت‌های اوست.[۱] وی تحصیلکرده در رشته حسابداری از دانشگاه تبریز می‌باشد. رحیم شهریاری در جشن چهارشنبه سوری شهر استهکلم کشور سوئد کنسرت با شکوهی برگزار کرد.[نیازمند منبع]

آلبوم‌ها[نیازمند منبع][ویرایش]

  • آغلاما (گریه نکن)
  • بَیاض گِئجَه‌لَر (شب‌های سفید)
  • باغ‌مئشه (مکانی در تبریز)
  • عصرین گُؤزلی (خوشگل زمانه)
  • گَلمَه‌دین (نیامدی)
  • گِئتمَه قال (نرو بمان)
  • گُؤزللرین گُؤزلی (خوشگل‌ترین خوشگل‌ها)
  • ایپِک (ابریشم)
  • کیم بیلیر؟ (کی می‌دونه؟)
  • سَن‌سیز (بدون تو)
  • یاواش یِئری (آرام برو)
  • مَنَه گُؤره (به خاطر من)
  • وَفاسیز (بی وفا)
  • آذربایجان
  • خبرین یوخدور (خبر نداری) (به عنوان نوازنده)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "روزنامه مردمسالاری: سیاست‌های موسیقی کشور باید اصلاح شود". Retrieved 20 Mayٔ 2014.
  2. "همراهی ارکستر بزرگ کالیفرنیا با گروه موسیقی آذری آراز". Retrieved 20 Mayٔ 2014.
  3. «اجرای کنسرت موسیقی فولکلور ایرانی در لس‌آنجلس توسط گروه «آراز»». روزنامه عصر آزادی. ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]