دانشگاه تبریز

مختصات: ۳۸°۰۳′۴۱٫۶۴″ شمالی ۴۶°۱۹′۴۲٫۶۴″ شرقی / ۳۸٫۰۶۱۵۶۶۷°شمالی ۴۶٫۳۲۸۵۱۱۱°شرقی / 38.0615667; 46.3285111
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دانشگاه تبریز
Uni of tabriz-tower.jpg
برج ساعت دانشگاه تبریز
University of tabriz vector blue org.svg
لوگو دانشگاه تبریز
شعارتزکیه و تعلیم
نوعدانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده۱۳۲۵[۱]
وابستگیوزارت علوم، تحقیقات و فناوری
رئیسصفر نصراله زاده
اعضای هیئت علمی۸۱۹ نفر[۲]
کارمندان مدیریتی
  • باب‌الله حیاتی(معاون آموزشی)
  • حسین امامعلی پور(معاون دانشجویی)
دانشجویان۲۴٬۰۰۰ نفر[۳]
تحصیلات تکمیلی۹۶۰۰ نفر
۲۴۰۰ نفر
دیگر دانشجویان۱۱۰۰ نفر دانشجوی بین‌المللی
موقعیت ایران تبریز
وبگاه

دانشگاه تبریز (نام انگلیسی:University of Tabriz) یکی از دانشگاه‌های دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می‌باشد که در شهر تبریز واقع است. این دانشگاه شامل ۲۲ دانشکده و در کل دارای ۲۹ قطب علمی و مجتمع آموزشی است. در سال ۱۳۲۶ از سوی دو تن از استادان دانشگاه تهران، به نام‌های «مصطفی حبیبی» و «خان‌بابا بیانی» جهت راه‌اندازی واقعی با امکانات مورد نیاز، دانشگاه تبریز اقدام شد. این دانشگاه هم‌اکنون بزرگترین مرکز آموزشی در غرب و شمال غرب کشور است.[۴]

پیشینه و قدمت[ویرایش]

دانشگاه تبریز (آذربایجان یونیورسیته سی)، سال ۱۳۲۴
دانشگاه تبریز، دانشکده پزشکی، سال ۱۳۲۶، خیابان طالقانی تبریز.
ورودی اصلی دانشگاه
یادنامه فارغ‌التحصیلان دانشگاه تبریز، سال ۱۳۵۲
جمعی از اساتید و دانشجویان دانشگاه تبریز، سال ۱۳۵۴

تاریخچه آموزش عالی در تبریز که قرن‌ها به مهد تمدن، شهرت داشت به ۷۲۰ سال پیش برمی‌گردد که به نام مجموعه بین‌المللی رب الرشیدی تأسیس شده بود. با به ارث بردن این پیشینه، دانشگاه تبریز در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس شد، که دومین دانشگاه قدیمی ایران است. دانشگاه امروزی تبریز برآمده از دانشسرای تبریز است. در بخش مرکزی تبریز در نزدیکی کاخ استانداری و کتابخانه ملی تربیت و شمال شرقی میدانی به همین نام (میدان دانشسرا)، محلی است که دانشسرای تبریز در آن قرار گرفته‌است. در اسفندماه سال ۱۳۱۲ خورشیدی که قانون تربیت معلم تصویب شد، اولین کلاس‌های دانشسرای مقدماتی در ساختمان جنوبی این بنا که آن زمان دبیرستان شاهدخت نام داشت، برگزار می‌شدند. سال ۱۳۱۴ بود که برای بنیاد دانشسرای عالی تبریز اراده جدی در وزارت فرهنگ به وجود آمده و در اولین اقدام، بخش عمده ای از زمین‌های سربازخانه از سوی شهرداری به این وزارتخانه در تبریز واگذارشد. با کمک‌های مردم تبریز و بودجه دولتی، در اردیبهشت سال ۱۳۱۵، با کمک فنی مهندسان آلمانی و به همت معماران ایرانی، عملیات ساخت بنا و احداث دانشسرای عالی تبریز شروع شد و بنا با تمام امکانات موجود در سال ۱۳۱۸ به اتمام رسید. بعدها در سال ۱۳۲۴، یک سال پس از خاتمهٔ جنگ جهانی دوم، در زمان حکومت خودمختار آذربایجان در تاریخ خردادماه ۱۳۲۵ در مدخل شرقی آن زمان تبریز، بر روی سر در دانشسرا، نام «آذربایجان اونیورسیته‌سی» (دانشگاه آذربایجان) نوشته شد[۵][۶] و ریاست آن را دکتر نصرت‌الله جهانشاهلو افشار کرسفی بر عهده داشت. در آن سال، تعداد ۱۷۹ دانشجو در رشته‌های طب، فلاحت، پداگوژی، فلسفه و ادبیات به تحصیل مشغول شدند.[۷]

پس از بازپس‌گیری آذربایجان به دست ارتش ایران و سرنگونی فرقه، مؤسسهٔ تازه‌تأسیس اونیورسیته منحل شد. در دی‌ماه همان سال از سوی دانشگاه تهران دو تن از استادان به نام‌های «مصطفی حبیبی» و «خان‌بابا بیانی» مأموریت یافتند تا جهت گسترش امکانات برای راه اندازی دانشگاه در تبریز اقدام نمایند.[۸] این دانشگاه با پذیرش ۱۶۰ دانشجو در دو دانشکدهٔ پزشکی و ادبیات، تحت ریاست دکتر بیانی، در ۲۲ آبان ۱۳۲۶ به‌طور رسمی فعالیت آموزشی خود را آغاز نمود. مراسم گشایش دانشگاه که به‌عنوان یک واقعهٔ منحصربه‌فرد و بزرگ در تاریخ معاصر تبریز قلمداد می‌شود، به‌طور زنده از رادیوی محلی پخش شد. با گذشت زمان دانشکده‌ها، آزمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و آموزشکده‌های آن به‌تدریج تأسیس شدند. پس از انقلاب این دانشگاه به دو قسمت «دانشگاه تبریز» و «دانشگاه علوم پزشکی تبریز» تقسیم گردید.

در سال ۱۳۴۶، دانشگاه تبریز که بعدها «دانشگاه آذرآبادگان» نامیده شد، در مکان کنونی بنا گردید. پیش از آن، زمین فعلی دانشگاه، باغ بزرگی متعلق به دکتر موسوی و دکتر علم‌الهدی بود. ملک هر کدام از این مالکان، با دیوار کوتاهی در وسط از همدیگر تفکیک می‌شد. در ضلع شمالی این دو قطعه باغ، قهوه‌خانه‌ای سنتی در کنار چشمه زبیده خاتون به نام «قهوه‌خانه چمن گلی» واقع شده بود. بعد از این باغ‌ها، باغ پیکریه و در طرف شمال جاده هم باغ حاج محمدعلی حیدرزاده قرار داشت. در باغ پیکریه، امروز در بلوار ۲۹ بهمن، توت باغی و بیمارستان ۲۹ بهمن ساخته شده بود و در محل ادارهٔ آبیاری امروزی و سازمان صدا و سیما نیز مصلای شهر واقع بود در مواقع خشکسالی در آنجا نماز استسقا برای طلب باران ادا می‌شد.[۷]

دانشگاه تبریز در حال حاضر با بیش از ۲۴٬۰۰۰[۳] نفر دانشجو و حدود ۸۰۰ نفر هیئت علمی، ۲۰۰ آزمایشگاه تخصصی و عمومی، موزهٔ تاریخ و فرهنگ، موزهٔ جانورشناسی، موزهٔ زمین‌شناسی، مرکز پردازش تصاویر ماهوارهای و مراکز و مؤسسه‌های تحقیقاتی و پژوهشی، محیط آموزشی و دانشگاهی بزرگی را در سطح کشور فراهم آورده‌است.[۹]

نام‌گذاری[ویرایش]

روند نام‌گذاری دانشگاه تبریز به این ترتیب می‌باشد که: در سال ۱۳۲۶ (سال تأسیس دانشگاه) نام «دانشگاه تبریز» برای این دانشگاه انتخاب شد. نام دانشگاه پس از چند سال به «دانشگاه آذرآبادگان» تغییر یافت. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ نام دانشگاه دوباره به «دانشگاه تبریز» تغییر یافت. پس از مدتی «دانشگاه علوم پزشکی تبریز» از آن جدا گردید.[۱۰]

آرم دانشگاه آذرآبادگان تا زمان انقلاب اسلامی

افراد سرشناس[ویرایش]

رؤسا[ویرایش]

اسامی رؤسای دانشگاه تبریز از ابتدا تا کنون به شرح زیر است:

ردیف زمان نام رئیس محل اخذ دکترا رشته
۱ ۱۳۲۹–۱۳۲۶ خانبابا بیانی فرانسه دانشگاه سوربن ادبیات
۲ ۱۳۳۱–۱۳۲۹ منوچهر اقبال فرانسه آکادمی ملی پزشکی پزشکی
۳ ۱۳۳۱–۱۳۳۱ سید محمد سجادی فرانسه آکادمی ملی پزشکی حقوق
۴ ۱۳۳۲–۱۳۳۱ محسن هشترودی فرانسه دانشگاه سوربن ریاضیات
۵ ۱۳۳۲–۱۳۳۲ ناصر قلی اردلان
۶ ۱۳۳۵–۱۳۳۲ محمد شفیع امین پزشکی
۷ ۱۳۳۶–۱۳۳۵ عباسقلی گلشائیان
۸ ۱۳۴۳–۱۳۳۶ غلامعلی بازرگان دیلمقانی علوم
۹ ۱۳۴۶–۱۳۴۳ محمدعلی صفاری
۱۰ ۱۳۴۶–۱۳۴۶ تقی سرلک
۱۱ ۱۳۴۷–۱۳۴۶ هوشنگ منتصری فرانسه دانشگاه استراسبورگ ریاضیات
۱۲ ۱۳۵۲–۱۳۴۷ منوچهر تسلیمی فرانسه تاریخ و فلسفه علوم
۱۳ ۱۳۵۲–۱۳۵۲ علی اکبر حسن علی‌زاده پزشکی
۱۴ ۱۳۵۵–۱۳۵۲ حمید زاهدی حقوق
۱۵ ۱۳۵۷–۱۳۵۵ محمد علی فقیه ادبیات
۱۶ ۱۳۵۸–۱۳۵۷ منوچهر مرتضوی ایران دانشگاه تهران ادبیات
۱۷ ۱۳۵۸–۱۳۵۷ قباد فتحی پزشکی
۱۸ حبیب‌الله مجیر مولوی
۱۹ ۱۳۵۸–۱۳۵۸ ابوالفتح ثقةالاسلامی پزشکی
۲۰ ۱۳۵۹–۱۳۵۸ حسن باروقی فرانسه دانشگاه سوربن کشاورزی
۲۱ ۱۳۶۲–۱۳۵۹ حسین صادقی شجاع پزشکی
۲۲ ۱۳۶۵–۱۳۶۲ حسین سیفلو بریتانیا دانشگاه استرلینگ ریاضیات
۲۳ ۱۳۷۰–۱۳۶۵ مهدی گلابی ایران دانشگاه تبریز داروسازی
۲۴ ۱۳۸۱–۱۳۷۰ محمدعلی حسین پورفیضی بریتانیا دانشگاه کاردیف رادیوبیولوژی
۲۵ ۱۳۸۴–۱۳۸۱ محمدرضا پورمحمدی بریتانیا دانشگاه کاردیف برنامه‌ریزی شهری
۲۶ ۱۳۸۷–۱۳۸۴ محمدحسین سرورالدین شیمی تجزیه
۲۷ ۱۳۹۱–۱۳۸۷ محمدتقی علوی ایران دانشگاه تهران حقوق خصوصی
۲۸ ۱۳۹۲–۱۳۹۱ پرویز آژیده ایران دانشگاه علامه طباطبایی زبان انگلیسی
۲۹ ۱۳۹۲–۱۳۹۷ محمدرضا پورمحمدی بریتانیا دانشگاه کاردیف برنامه‌ریزی شهری
۳۰ ۱۳۹۷–۱۴۰۰ میررضا مجیدی استرالیا دانشگاه ولونگونگ شیمی تجزیه
۳۱ -۱۴۰۰ صفر نصراله زاده (سرپرست) ایران دانشگاه تبریز زراعت ـ اکولوژی

هیئت علمی[ویرایش]

دانشگاه تبریز دارای ۸۱۹ عضو هیئت علمی و ۸۰۰ کارمند (عضو غیر هیئت علمی) می‌باشد.[۱۱]

دانش آموختگان[ویرایش]

محوطه دانشگاه[ویرایش]

باغ دانشگاه تبریز
برج ساعت دانشگاه
سردر دانشگاه تبریز
عکس هوایی از دانشگاه

توسعه دانشگاه[ویرایش]

در سال ۱۳۲۸ محوطهٔ این دانشگاه در منطقه‌ای یک‌پارچه، با سطحی معادل ۲۷۵ هکتار را بود. دانشگاه تبریز در ناحیهٔ شرقی شهر تبریز با چشم‌انداز زیبای کوه‌های شمالی شهر قرار گرفته‌است. بخشی از محوطه شمالی پردیس اصلی دانشگاه، منطقهٔ سرسبزی می‌باشد که به عنوان باغ گیاه‌شناسی مورد استفاده است. در جنوب فضای مورد نیاز برای توسعهٔ آتی دانشگاه پیش‌بینی شده‌است و ساختمان کتابخانه مرکزی در این محوطه به بهره‌برداری رسیده‌است.

قسمتهای جنوبی و شمالی پردیس اصلی دانشگاه با احداث کمربندی میانی تبریز به دو قسمت تقسیم شد که توسط یک پل روگذر به همدیگر ارتباط دارند. در حال حاضر کل مساحت تخصیص داده‌شده برای ساختمان‌ها و فضاهای آموزشی دانشگاه در حدود ۳۲۳٬۸۹۵ متر مربع می‌باشد. همچنین پردیس خلعت پوشان دانشگاه تبریز در حدفاصل شهرک یاغچیان تا سه‌راهی شهرک خاوران در امتداد جاده باسمنج قرار داشته و محل دانشکده‌های دامپزشکی و کشاورزی و نیز دامپروری می‌باشد. برج تاریخی خلعت پوشان نیز که قدمت آن به دوره قاجار می‌رسد در داخل این محوطه قرار دارد.

زمین‌های تحت مالکیت دانشگاه[ویرایش]

دکتر میررضا مجیدی رئیس سابق دانشگاه تبریز در سال ۱۴۰۰ در این باره گفت: ۹۰۰ هکتار اراضی تحت مالکیت دانشگاه تبریز قرار دارد. برای اراضی خلعت پوشان ۵۰ هکتار تغییر کاربری جهت ایجاد پارک علم و فناوری در سال ۱۳۹۷ مصوب شد اما یک سال بعد، ایجاد پارک در دانشگاه‌ها ممنوع اعلام شد. وی ادامه داد: حدود ۲۰ هکتار زمین در شمال کشور در پره‌سر و ۲۰۰ هکتار در اردبیل در مغان به نام دانشگاه وجود دارد.[۱۲]

دومین دانشگاه بزرگ ایران[ویرایش]

به لحاظ وسعت و خاک، دانشگاه تبریز بعد از دانشگاه صنعتی اصفهان دومین دانشگاه بزرگ ایران می‌باشد. وسعت محوطه دانشگاه تبریز حدوداً ۶۰۰ هکتار است.

پردیس‌ها و دانشکده‌ها[ویرایش]

پردیس‌های دانشگاه تبریز[ویرایش]

  • پردیس بین‌المللی ارس
  • پردیس خودگردان تبریز

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشکده علوم دانشگاه تبریز
سراسرنمای دانشگاه تبریز

مراکز مطالعاتی و پژوهشی[ویرایش]

  • پژوهشکده محیط زیست
  • پژوهشکدهٔ ستاره‌شناسی و فیزیک کاربردی
  • گروه پژوهشی جغرافیا
  • مؤسسهٔ تاریخ و فرهنگ ایران
  • مؤسسهٔ تحقیقات اجتماعی
  • مؤسسهٔ تحقیقات علوم اسلامی – انسانی
  • مرکز تحقیقات علوم پایهٔ تبریز
  • مرکز پژوهشی ریاضیات در صنعت
  • مرکز پژوهشی ژئوتوریسم
  • مؤسسه مطالعاتی و تحقیقاتی قفقاز، آناتولی و آسیای میانه

رتبه‌بندی دانشگاه در سطح بین‌الملل و ایران[ویرایش]

رنکینگ جهانی[ویرایش]

در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز(THE) در سال ۲۰۲۲ دانشگاه تبریز توانست در رتبهٔ ۶۰۱–۸۰۰ دنیا قرار بگیرد[۱۳] این دانشگاه در نظام رتبه‌بندی دانشگاه لایدن(CWTS) در سال ۲۰۲۱ توانست رتبه ۴۸۶ جهان را در معیار مرجعیت علمی کسب کند و رتبهٔ چهارم دانشگاه‌های جامع ایران را بدست آورد.[۱۴] در رتبه‌بندی (URAP) رتبه ۵۸۹ را در سال ۲۰۲۲ توانست به خود اختصاص دهد.[۱۵] همچنین بر اساس رتبه‌بندی جهانی ISC، این دانشگاه در رتبه ۵۱–۷۵ دانشگاه‌های جهان اسلام قرار گرفت.[۱۶]در رتبه‌بندی یو. اِس. نیوز(U.S.News) در سال ۲۰۲۲ دانشگاه تبریز در ردهٔ هفتم کل دانشگاه‌های ایران قرار گرفت و موفق شد با ۱۴۷ پله صعود نسبت به سال قبل، در جایگاه ۶۸۴ دنیا قرار بگیرد. در رتبه‌بندی شانگهای(ARWU) رتبهٔ نهم را در میان کل دانشگاه‌های کشور کسب کرد و ردهٔ ۸۰۱–۹۰۰ جهان را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۲۱ نظام رتبه‌بندی دانشگاه ملی تایوان(NTU) رتبهٔ ۷۰۱–۷۵۰ را به دانشگاه تبریز داد.

رتبه‌بندی داخلی[ویرایش]

در رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایران بر اساس رتبه‌بندی وزارت علوم، دانشگاه تبریز جزو دانشگاه‌های تراز یک ایران (در رتبه ۱–۱۵) قرار گرفت و در بین دانشگاه‌های جامع کشور ردهٔ ۱–۱۰ را کسب کرد.

بر اساس آمار آنلاین بخش علم سنجی و رتبه‌بندی دانشگاه، پایگاه سیویلیکا(CIVILICA) که تعداد مقالات تولید شده در کنفرانس‌های کشور را اعلام می‌نماید، دانشگاه تبریز با داشتن حدوداً ۲۲۹۰۰ مقاله داخلی و ۱۹۶۰۰ مقاله بین‌المللی در رتبه ششم دانشگاه‌های دولتی کشور از نظر تعداد مقالات و ژورنال‌ها و کنفرانس قرار دارد.[۱۷]

رتبه‌بندی موضوعی[ویرایش]

در سال ۲۰۲۲ در رتبه‌بندی موضوعی U.S.News دانشگاه تبریز رتبه‌های زیر را در رشته‌های مختلف کسب کرد.[۱۸]

موضوع رتبه جهانی
مهندسی عمران ۳۹
مهندسی مکانیک ۷۷
انرژی و سوخت ۹۳
مهندسی ۱۳۴
علوم کشاورزی ۱۷۱
مهندسی شیمی ۱۸۴
مهندسی برق و الکترونیک ۲۰۸
اپتیک ۲۴۸
شیمی ۳۹۶
علم مواد ۴۶۰
محیط زیست و اکولوژی ۴۶۹
گیاهان و علوم دامی ۴۸۰
فیزیک ۴۸۹

در رتبه‌بندی تایمز۲۰۲۲ در علوم و موضوعات مختلف، دانشگاه تبریز رتبه‌های زیر را بدست آورد.[۱۹]

موضوع رتبه جهانی رتبه در ایران
مهندسی و فناوری ۲۰۱–۲۵۰ ۲
علوم کامپیوتر ۵۰۱–۶۰۰ ۷
علوم زیستی ۴۰۱–۵۰۰ ۱
بالینی و بهداشت ۵۰۱–۶۰۰ ۱۱
علوم طبیعی ۵۰۱–۶۰۰ ۱۰

کنفرانسها و همایشهای دانشگاه تبریز[ویرایش]

همکاری‌های بین‌المللی[ویرایش]

افلاک نما دانشگاه تبریز
کتابخانه مرکزی دانشگاه تبریز

دانشگاه تبریز نقش فعالی در مجامع بین‌المللی دارد. از جمله عضویت در شورای بین‌المللی دانشگاه‌ها (IUC)، کنسرسیوم دانشگاه‌های جاده ابریشم اوراسیا (ESRUC) و انجمن دانشگاه‌های قفقاز (KUNIB). همچنین دانشگاه تبریز از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ عضو هیئت مدیره انجمن بین‌المللی دانشگاه‌ها (IAU) بوده و بیش از ۹۰ تفاهم نامه با دانشگاه‌های مختلف جهان برای اجرای برنامه‌های مشترک امضا کرده‌است.

در سال ۱۳۹۸، دانشگاه تبریز با برگزاری ۸۰ رویداد علمی مجازی رتبه ششم کشور، اجرای ۶۲ طرح مشترک تحقیقاتی با اساتید خارجی جایگاه دوم، دریافت بیش از ۷۰۰ هزار دلار اعتبار بین‌المللی رتبه نهم، جذب ۶۸۷ دانشجویان خارجی جایگاه ششم، برگزاری ۲ دوره مشترک آموزشی رتبه سوم، ارایه ۶ فرصت مطالعاتی به محققین پسادکتری و اعضای هیئت علمی خارجی جایگاه سوم، ارائه ۱۰۲۶ مقاله مشترک بر مبنای WOS در سال ۲۰۲۰ رتبه دوم ایران و کسب جایگاه ۱۰۰۰–۹۰۱ دنیا در ارزشیابی بین‌المللی ISC رتبه چهارم کشور را به دست آورده‌است.[۲۰]

رشته‌های تحصیلی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "معرفی و تاریخچه". دانشگاه تبریز. 2017-10-10. Archived from the original on 4 November 2016. Retrieved 2019-10-25.
  2. «دربارهٔ دانشگاه-معرفی و تاریخچه». دانشگاه تبریز. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ فوریه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۵-۲۹.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «دانشگاه تبریز بار دیگر در بین 10 دانشگاه¬ برتر کشور قرار گرفت». دانشگاه تبریز. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۵-۲۹.
  4. شهر من تبریز، بهروز خاماچی، صص ۲۰۲–۲۰۳
  5. جعفرزاده، افشین. «دانشسرای تبریز، کانون دانش آذربایجان/افشین جعفرزاده». www.azariha.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۲-۰۶.
  6. «تاریخچهٔ دانشگاه تبریز». سایت شخصی رضا همراز. ۴ دی ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۱.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ شهر من تبریز، بهروز خاماچی، صص ۲۰۲-۲۰۳
  8. «دانشگاه تبریز - دربارهٔ دانشگاه-معرفی و تاریخچه». دانشگاه تبریز. ۳۰ شهریور ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ فوریه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴.
  9. «معرفی و تاریخچه دانشگاه تبریز». دانشگاه تبریز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۰۸.
  10. «اسناد و تصاویر». موزه دانشگاه علوم پزشکی تبریز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مارس ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۱.
  11. آمار مربوط به سال ۸۱–۸۰
  12. https://tabrizu.ac.ir › news › آغاز اجرای طرح پارک علم و فناوری در آذربایجان شرقی با مشارکت دانشگاه تبریز
  13. <https://www.timeshighereducation.com/world>
  14. http://www.leidenranking.com/ranking/2014
  15. http://www.urapcenter.org/2014/country.php?ccode=IR&rank=all
  16. http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13940305001253 دانشگاه تبریز در میان برترین دانشگاه‌های جهان قرار گرفت (خبرگزاری فارس)
  17. CIVILICA، سیویلیکا -. «رتبه علمی و آمار تولیدات علمی دانشگاه تبریز». www.civilica.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۶-۱۶.
  18. https://en.m.wikipedia.org › wiki University of Tabriz - Wikipedia
  19. https://www.isna.ir › news › نتایج-... نتایج رتبه‌بندی موضوعی تایمز ۲۰۲۲ منتشر شد/برترین دانشگاه‌های …
  20. https://www.yjc.news › … › تبریز ارتقای جایگاه دانشگاه تبریز در همکاری‌های بین‌المللی

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]