راگنار لودبروک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
راگنار و آسلاگ.

راگنار لودبروک (شمالی باستان: Ragnarr Loðbrók) یکی از قهرمانان باستانی اسکاندیناوی در عصر وایکینگ‌ها بود که در اشعار اسکاندیناوی باستان و افسانه‌های حماسی به شکل کاملاً متفاوتی روایت شده است. طبق افسانه‌ها، او کشاورزی بود که به دلیل شجاعت و دلیری‌ای که از خود نشان داد به حکومت اسکاندیناوی دست پیدا کرد و شاه شد و شهرت زیادی پیدا کرد طوری که نژاد و وایکینگ ها را از روی وی میشناختند. برادر دالاکوس او رولو نام داشت. راگنار در زندگی خویش سه بار ازدواج کرد که همسر اول او، لاگرتا، زنی جنگجو بود؛ زن دوم او، «ثورا» فرزند «هراثور» که از نجیب‌زادگان بود و همسر سوم او آسلاگ که دختر زیگورد بود. او فرزندان زیادی داشت از جمله انها ایوار بی استخوان بود و؛ همچنین بیورن آیرونساید از لاگرتا، که اولین فرزند راگنار بود و شجاعت زیادی داشت.[۱][۲]

مرگ[ویرایش]

در سفر آخر به شاهنشاهی نوثامبریا، رگنار خود را به شاه ایلا تقدیم کرد و آنها اورا به چالهٔ از مارهای سمی انداختند

انتقام[ویرایش]

فرزند رگنار، بیورن دلاور به شاهنشاهی نوثامبریا حمله کرد و شاه ایلا را دستگیر کرد سپس به شیوهٔ عقاب خونی اعدام کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. Odelberg, Maj (1995), "Ragnar Lodbrok", Vikingatidens ABC, Swedish Museum of National Antiquities, ISBN 91-7192-984-3 
  2. The article Ragnar Lodbrok in Nordisk familjebok (1915).