دیوار پرده‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دیوار کرتین وال شیشه‌ای از دسائو باوهاوس
کانت گاراژ در برلین (۱۹۳۰)

دیوار پرده ای(دیوار شیشه ای) (به انگلیسی: curtain wall) سیستم پوشش دهنده بیرونی ساختمان می‌باشد. این نوع دیوار همانند سایر دیوارهای پیرامونی غیر سازه‌ای بوده و وظیفهٔ جدایی بیرون و درون ساختمان از هم را به عهده دارد و به همین علت از مصالح سبک ساخته می‌شود تا علاوه برکاستن از بار مرده ساختمان هزینه کمتری نیز داشته باشد. در صورت استفاده از شیشه به عنوان مصالح، می‌توان از نور طبیعی در تمام طبقات ساختمان به وفور استفاده کرد. نمای کرتین وال به جز وزن خود، هیچ بار مرده ایی از سازه را حمل نمی‌کند. این نوع دیوار، فشارهای افقی باد را به وسیلهٔ اتصالات به دال و تیر و در کل خود به سازه منتقل می‌کند. دیوار کرتین وال تنها برای مقاومت ساختمان در برابرآب و هوای بیرون، نوسانات ناشی از فشار باد، نیروی زمین لرزه و نیروی حاصل از بار مرده خود دیوار طراحی و محاسبه می‌گردد.

اولین نمونه های کرتین وال با استفاده از پروفیل های فلزی (فولاد) ساخته شد همچنین از

چوب نیز به عنوان اجزای صلب مورد نیاز کرتین وال استفاده می شد. با شروع ساخت شیت های

بزرگ شیشه در قرن هجدهم اولین کرتین وال مدرن با استفاده از چوب در امپراتوری عثمانی

ساخته شد.

با شروع دهه 1970 و پیشرفت و گسترش صنعت فلزات، علی الخصوص آلومینیوم، استفاده از این

فلز در مصالح ساختمانی رونق گرفت .امروزه از پروفیل های اکسترودی آلومینوم در ساخت نماهای

کرتین وال استفاده می گردد. خواص منحصر به فرد فلز آلومینوم و قابلیت اکسترود به شکلها و

طرح های دلخواه و انعطاف پذیری زیاد این فلز در طراحی مقاطع به هنگام اکسترود ، این فلز را به

اصلی ترین مصالح در ساخت وتولید نمای کرتین وال تبدیل کرد.

گسترش تولید شیشه با ابعاد بالا امکان نفوذ نور بیشتر به داخل ساختمان و کاهش هزینه های

منبع نور و امکان استفاده حداکثری از انرژی نور در روزهای کوتاه زمستان ،معماران را بر آن

داشت تا به جهت رسیدن به طراحی بهتر و دریافت بیشترین میزان نور طبیعی و همچنین امکان

افزایش گستره دید از نمای داخلی ساختمان از شیشه به عنوان جدا کننده اصلی )دیوار ( در فریم

های آلومینومی بهره می برند.همچنین حسب نوع طراحی و سایر محاسبات و مسائل پیش روی

ساختمان می توان از پشم سنگ، ورق های فلزی مانند آلومینوم کامپوزیتها یا ورقهای گالوانیزه و

همچنین لوور ها به عنوان سایر مصاالحی پر کننده می توان نام برد.

منابع[ویرایش]