خط آهن حجاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خط آهن حجاز
Damascus-Hejaz station.jpg
ایستگاه اول خط راه‌آهن حجاز، دمشق
مشخصات
موقعیتجنوب سوریه، اردن، شمال عربستان سعودی
پایانهدمشق
مدینه
عملکرد
تأسیس۱۹۰۸ (۱۹۰۸)
بسته شدن۱۹۲۰ (۱۹۲۰)
گرداننده
فنی
طول ریل۱٬۳۲۰ کیلومتر (۸۲۰ مایل)
عرض ریل۱٬۰۵۰ mm (3 ft 5 1132 in)
حداقل شعاع۱۰۰ متر (۳۲۸ فوت)
حداکثر شیب۱٫۸ در هزار (۰٫۱۸ نماد درصد)
The railway in 1908
Ferrocarril del hiyaz EN.PNG

خط راه‌آهن حجاز (به عربی: الخط الحديدي الحجازي) نام مسیر ریلی در خاورمیانه بود که از دمشق تا مدینه از طریق گذشتن از سرزمین حجاز امتداد داشت و زمان سفر حج را از ۴۰ روز به ۵ روز کاهش می‌داد.[۱] مسیر فرعی راه‌آهن حجاز، شهر حیفا را به سوریه و سرزمین‌های عربی دیگر مرتبط می‌کرد.[۲] خط راه‌آهن حجاز از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۸ میلادی، به فرمان سلطان عبدالحمید دوم، پادشاه عثمانی و با هدف اصلی «انتقال زائرین حج به‌شکلی امن»[۳] و به طول ۱۳۰۰ کیلومتر احداث شد.[۴] هدف مهم دیگر احداث این خط آهن، بهبود یکپارچگی اقتصادی و سیاسی مناطق عرب نشین دوردست با دولت عثمانی و تسهیل انتقال نیروهای نظامی بوده‌است.

کنسرسیوم ساخت خط راه‌آهن حجاز[ویرایش]

نقشه شبکه راه آهن امپراطوری عثمانی در آستانه جنگ جهانی اول

سلطان عبدالحمید دوم، پادشاه عثمانی مخارج ساخت خط راه‌آهن حجاز را با اختصاص وقف تأمین کرد به طوری که در موقع اتمام این پروژه تمام هزینه آن پرداخت شده بود. مهندسین آلمانی پروژه ساخت خط راه‌آهن حجاز را برعهده گرفتند. فولاد مورد نیاز ساخت خط آهن از بلژیک تأمین می‌شد و سپاه عثمانی مسئولیت حفاظت و تدارکات راه‌آهن حجاز را برعهده داشت.[۵]

تخریب[ویرایش]

در طول جنگ جهانی اول، بخشی از مسیر خط حجاز توسط توماس ادوارد لورنس، مشهور به «لورنس عربستان» تخریب و نابود شد.[۵]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]