حروف چینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چپ: حروف چینی در چینی سنتی. راست: حروف چینی در چینی ساده‌شده. تلفظ این دو واژه هانتسو یا کانجی است. معنای این واژگان، که از بالا به پایین نوشته شده‌اند، "حروف چینی" است.

حروف چینی یا حروف هان واژه‌نگاشت هایی هستند که برای نوشتن چینی (هانتسو)، ژاپنی (کانجی) و به‌میزان کمتری کُره‌ای (هانجا) مورد استفاده قرار می‌گیرند. حروف چینی در گذشته برای نگارش ویتنامی (هانتو) به‌کار برده می‌شد. تعدادی از زبان‌های کوچک‌تر آسیایی نیز در گذشته از این کاراکترها استفاده کرده‌اند یا هم‌اینک نیز استفاده می‌کنند. سامانهٔ نگارش زبان چینی کهن‌ترین روش نگارشی است که درطول تاریخ بی‌وقفه از آن استفاده شده‌است. بیش از ۴۷٬۰۰۰ کاراکتر چینی وجود دارد که بخش بزرگی از آن امروزه به‌ندرت به‌کار برده می‌شود.

نحوه و ترتیب نگارش واژۀ کشور (國)

در سامانۀ نگارش چینی، هریک از کاراکترها تک‌هجایی هستند و به‌طور معمول با یکی از هجاهای گفتاری مطابقت می‌کنند. این هجاها هرکدام دارای معنایی پایه‌ای و ساده هستند. بااین‌حال، هرچند بعضی از معانی و واژه‌ها با یک هجای ساده نوشته می‌شوند، برای نوشتن بیشتر آن‌ها در چینی ماندارین به دو یا بیش از دو کاراکتر نیاز است، و بنابراین چندهجایی محسوب می‌شوند و از ترکیب آن‌ها معناهای تازه‌ای به‌وجود می‌آید که درعین ارتباط با معنای تک‌تک واژه‌های نخستین، مفهوم تازه‌ای می‌آفرینند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]