تحلیل ریشه‌ای وقایع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تحلیل ریشه‌ای وقایع (به انگلیسی (Root cause analysis (RCA) یک روش حل مسئله است که برای شناسایی علل ریشه‌ای خطاها یا مشکلات استفاده می‌شود. یک عامل در صورتی علت ریشه‌ای در نظر گرفته شده که حذف آن از توالی مشکل-خطا مانع از تکرار رویداد نهایی نامطلوب گردد.[۱] به عبارت دیگر فرایندی است که برای شناسایی عوامل اساسی یا علی و سببی زمینه ساز تغییر در اجرا و عملکرد هر سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فرایند تحلیل ریشه‌ای وقایع[ویرایش]

در RCA بدون آنکه به دنبال سرزنش فرد باشیم، به دنبال بهبود سیستم، کاهش آسیب و پیشگیری از عود رویدادهای ناگوار هستیم. این اهداف از طریق بررسی عمقی سیستم‌ها و فرایندهای یک سازمان و با هدف پاسخ به این سؤالها به انجام می‌رسند:

۱. چه اتفاقی رخ داده است؟

۲. چرا این اتفاق رخ داده است؟

۳. چه کاری می‌توان انجام داد تا از وقوع مجدد این اتفاق جلوگیری نمود؟

تحلیل ریشه‌ای وقایع یک روش گذشته‌نگر می‌باشد و روند آن باید به محض شناسایی یک خطای جبران‌ناپذیر آغاز شود و به طور معمول شامل تشکیل یک تیم از ذینفعان کلیدی، بررسی وضعیت و جمع‌آوری داده‌ها در خصوص فرایند، شناسایی عوامل احتمالی، معرفی و ارائة پیشنهادها و اجرای "تحلیل تغییر " برای فرایند جدید می‌باشد[نیازمند منبع].

منابع[ویرایش]