بیابان یهودیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تپه‌های بیابان یهودیه

بیابان یهودیه (به عبری: מִדְבַּר יְהוּדָה) و (به عربی: صحراء یهودا) نام بیابانی در فلسطین اشغالی است که در کرانه باختری رود اردن و در شرق اورشلیم قرار دارد و به دریای مرده منتهی می‌شود. این بیابان از شمال شرق صحرای نگب تا شرق بت ال کشیده شده و در منطقه‌ای که شیب تندی دارد به دریای مرده و درهٔ اردن می‌رسد. وادیهای بسیاری این بیابان از ناحیهٔ شمال به جنوب قطع کرده‌اند. همچنین این منطقه دارای آبکندهای (دره‌های باریک و عمیق) بسیاری است که عمق آن‌ها از ۱۲۰۰ پا در غرب تا ۶۰۰ پا در شرق متغیر است.[۱] نام دیگر این بیابان، بیابان سرزمین وحشی (יְשִׁימוֹן) است.[۲]

منابع[ویرایش]