بنارس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Varanasi
Banaras - The cultural capital of India
—  city  —
Varanasi
محل Varanasi
در Uttar Pradesh and هند
مختصات ۲۵°۱۶′۵۵″ شمالی ۸۲°۵۷′۲۳″ شرقی / ۲۵.۲۸۲° شمالی ۸۲.۹۵۶۳° شرقی / 25.282; 82.9563مختصات: ۲۵°۱۶′۵۵″ شمالی ۸۲°۵۷′۲۳″ شرقی / ۲۵.۲۸۲° شمالی ۸۲.۹۵۶۳° شرقی / 25.282; 82.9563
کشور هند
ایالت Uttar Pradesh
بخش Varanasi
Mayor Kaushlendra Singh (حزب مردم هند)
جمعیت

تراکم جمعیت
منطقه شهری

۳٬ ۶۸۲٬ ۱۹۴[۱] (2011)

۲٬۳۹۹ بر کیلومتر مربع (۶٬۲۱۳ بر مایل مربع)[۲]
۱٬۵۹۹٬۲۶۰[۳]

نسبت جنسیت‌ها 0.926 (2011) نر/ماده (جنس)
میزان باسوادی 77.05 (2011)% 
زبان رسمیs زبان هندی, زبان انگلیسی, زبان اردو
منطقه زمانی آی‌اس‌تی (یوتی‌سی ۵:۳۰+)
مساحت

ارتفاع از سطح دریا

۱٬۵۵۰ کیلومترمربع (۶۰۰ مایل‌مربع)

۸۰٫۷۱ متر (۲۶۴٫۸ فوت)

وبگاه www.nnvns.org/

بِنارس یا بَنارَس (به هندی: बनारस) , (به اردو: بنارس) یا واراناسی شهری بر کرانه چپ رود گنگ در جنوب شرقی ایالت اوتار پرادش هند است. این شهر از مراکز دینی عمده هندوان است و در نزد بوداییان و پیروان آیین جین نیز مقدس است.[۴]

بنارس از شهرهای مهم تاریخی، فرهنگی و تجاری هند، و از مراکز قدیمی و مهم شیعیان شبه قاره هند به‌شمار می‌رود.

واژه بنارس، شکل دیگر واژه وارانسی است. برخی این نام را برگرفته از نام دو رودخانه ورونه و آسی می‌دانند، که پایه علمی ندارد. از دیگر نام‌های معروف آن کاشی است که ظاهراً از نام یکی از قبایل آریایی نژاد آن منطقه برگرفته شده است و به اعتقاد عموم مفهوم براق و درخشان دارد. در زمان اورنگ زیب شهر رسماً محمدآباد نامیده شد ولی با انقراض بابریان این نام به فراموشی سپرده شد.[۵]

پیشینه[ویرایش]

بنارس در سال ۵۹۰ق به تصرف معزالدین محمد سام درآمد و بسیاری از بتهای معابد متعدد آن نابود و شهر ویران شد. بابر در ۹۳۶ق آن را گرفت. در دوره اکبرشاه، راجه جی سینگه معابد متعدد و رصدخانهای در آنجا ساخت. اورنگ زیب مسجدی به جای یکی از معابد قریم هندی آن بنا نهاد. در ۱۷۷۵م بنارس به بریتانیا واگذار گردید و در ۱۹۵۰م جزء اتحادیه هند شد.[۴]

از آنجا که بنارس بر سر راه ارتباطی مراکز مهم علمی و ادبی چون آگره، لکهنو، عظیم‌آباد و جونپور قرار داشت، به یکی از محل‌های مهم تجمع شعرا، ادبا و دانشمندان تبدیل شد. شاعران و ادبای فارسیگوی بسیاری در زمان اکبرشاه، جهانگیرشاه و شاه جهان، اهل بنارس بودند یا در آنجا زندگی می‌کردند. بنارس امروزه نیز از مراکز آموزش زبان فارسی است. هم اکنون زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هندوی بنارس تا سطح دکتری تدریس می‌شود و در مدرسه دینی الجامعةالسلفیة این شهر نیز طلاب فارسی می‌آموزند.[۵]

در مراسم مذهبی هندو ها در این شهر بیش 40000 جسد سوزانده می شود و تعداد زیادی جسد هم تحت عنوان (اجساد طرد شده) در رودخانه گنگ رها می شوند، که به مرور زمان فاسد شده و یا خوراک حیوانات می شوند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Provisional Population Totals Paper 1 : 2011". Government of India. Retrieved 12 July 2011. 
  2. "Ranking of Districts by Population Density". Census of India. Retrieved 4 April 2012. 
  3. "Provisional Population Totals, Census of India 2011; Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (pdf). Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. Retrieved 4 April 2012. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ دائرةالمعارف فارسی، سرواژه: بنارس
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ دانشنامه جهان اسلام، بِنارس (یا بَنارَس)