بعل‌الذباب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بعل‌الذباب و کسانی که با او در حال تیراندازی هستند، از کتاب سیر و سلوک زائر اثر جان بانیان

بَعل‌الذُباب (به عبری: בַּעַל זְבוּב, Baʿal Zəvûv) یک عنوان معاصر خطاب به ابلیس، و بر اساس شیطان‌شناسی آیین مسیحیت یکی از شاهزادگان جهنم و فرمانده شیاطین به شمار می‌رود. در انجیل‌های هم‌نوا (متیو، مارک و لوک)[۱]، بعل‌الذباب که توانایی فراخوان شیاطین داشت سبب شد فریسیان عیسی را متهم کنند.

بر اساس واژه‌شناسی دوزخی، نام بعل‌الذباب به معنی «خداوندگار مگس‌ها» ترجمه می‌شود که برگرفته از کلمهٔ کنعانی «بعل» در زبان اوگاریتی به معنی «سرور و خداوندگار» است که در رابطه با توصیف نام ایزدی خاص مورد استفاده قرار می‌گرفت. احتمالاً دو شکل اصلی مختلف وجود دارد، بعل‌الذبول به معنی شاهزاده بال یا فرمانروای معبد (این عنوان فقط در معبد سلیمان به کار برده می‌شد) بنابراین یهودیان نام او را به بعل‌الذباب تغییر دادند، که به معنی خداوندگار مگس‌ها یا سرور پلیدی‌ها به حساب می‌آید.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

بعل زبوب برای اولین بار در عهد عتیق، در کتاب دوم پادشاهان توسط فلسطینی‌های باستان در شهر اکرون پرستش می‌شد. بعل زبوب توان مهار بیماری‌ها را داشت. او با گرد آوردن مگس‌ها پیرامون پیکر مردگان، بیماری‌ها را از مردگان به افراد زنده منتقل می‌کرد.[۳][۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. (Matt. 10:25; 12:24, 27; Mark 3:22; Luke 11:15–19)
  2. “Beelzebub”. deliriumsrealm.com. Retrieved September 15, 2015. 
  3. “Demons & Demonology”. jewishvirtuallibrary.org. Retrieved September 15, 2015. 
  4. “Beelzebub”. themystica.com. Retrieved September 15, 2015.