برره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بَرَره یک روستای خیالی است که در سریال شبهای برره روستایی در نزدیکی فسا در استان فارس نام برده می شود و نام آن اولین بار در مجموعهٔ تلویزیونی پاورچین مطرح شد. پس از محبوبیت و شهرت بسیار برنامه طنز پاورچین، مجموعهٰ دیگری در سال ۱۳۸۴ بنام شبهای برره ساخته شد که حوداث آن در محیط روستای برره اتفاق می‌افتد. کارگردان این مجموعه که از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، مهران مدیری است.

روستای برره به «پایین برره» و «بالا برره» تقسیم می‌شود. اهالی این دو در عین صمیمت نسبی و آشنایی، با هم چشم و هم چشمی، مشکلات و درگیری‌های بسیاری دارند.


مهم‌ترین محصول برره، نخود است که نقش مهمی در زندگی و آداب و رسوم مردم این روستا دارد. «نوچفْسْکو» نام غذای محلی برره است. این غذا شامل نخود پخته، سیب و شکر است و به شیوهٔ خاصی خورده می‌شود. از غذا های دیگر برره میتوان به «تخت حلقوف»، «خلنجون نخود»، «سوز سوز نخود»، «بیر بیر نخود» و «شام پسر سازون» اشاره کرد. (در شبهای برره)

ویژگی‌های فرهنگی[ویرایش]

رسم و رسوم، عادات، تکیه کلام‌ها و حتی ضرب‌المثل‌ها اهالی این روستای تخیلی رواج بسیاری بین مردم یافت و این روستای تخیلی احتمالاً نزد عامهٔ مردم ایران حتی مشهورتر از روستاهای واقعی است.

از چشمگیرترین مشخصات برره، ویژگی‌های فرهنگی‌ای است که برای این قوم خیالی در داستان‌های این مجموعه درنظر گرفته شده است.

ویژگی این مجموعه‌ها آفرینش قومی فرضی با خرافه ها، تابوها (باورهای قومی)، آداب و رسوم و گویش خاص خود است که به کنایه آداب سنتی مردم ایران و ویژگی‌های ناپسند اخلاقی آنها را به سخره می‌گیرد. منفعت طلبی، باج خواهی، دو رویی، تنبلی، آدم فروشی، تعصب، اعتیاد، روشنفکر ستیزی، تحقیر متفکران، زن ستیزی (و البته نقطه مقابل آن زن ذلیلی) و... موضوع‌هایی است که این مجموعه تاکنون به آن پرداخته است.

زبان و گویش برره‌ای[ویرایش]

یکی از این ویژگی‌ها گویش برره‌ای است که لهجهٔ محلی رایج در این روستاست و با کلماتی جدید و منحصر به خود چون هَشْتَبْلَکو، پاچه‌خاری، در وَکردن و... به تکیه‌کلام‌های طنزآلود رایج در زبان ایرانیان تبدیل شده است.

ویژگی‌های دستوری زبان برره‌ای[ویرایش]

  1. بی‌قاعده بودن در صرف افعال (صَرف فعل «گفتن»؛ وگوئَم، وگوئی، وگوئد، وگوئیم، وگوئید، ویگولنزجگ|وُیگولَنزْجْگ / صَرف فعل «خوردن»؛ وَخورَم، وَخُوری، وَخورَد، وَخوریم، وَخورید، وُیْخورَنْسْجْگ )
  2. استفاده از افعال معکوس (مثال : قابلی نداشته بید ( به معنای اینکه قابل شما را ندارد. )، قابلی نداشته بید ( معکوس معنای اول، به معنای اینکه لطفا زودتر پرداخت کنید ).

برداشت‌ها[ویرایش]

پس از موفقیت مجموعهٔ «پاورچین»، مرزهای روستای خیالی «برره» به تدریج گسترده‌تر شد، تا جایی که به نظر برخی در «شب‌های برره» این روستا می‌تواند تصویری استعاری از اوضاع فرهنگی-سیاسی ایران امروز باشد؛ بنابراین نظر، برره یک جغرافیای فرهنگی ناکجاآبادی است که محلی شده برای نشان دادن پیچدگی‌ها و مسائل امروزهٔ ایران و ایرانی‌ها.

پیوند به بیرون[ویرایش]