بربرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بربرین
Berberin.svg
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۶۳۳-۶۶-۹ N
پاب‌کم ۲۳۵۳
کم‌اسپایدر ۲۲۶۳ YesY
UNII 0I8Y3P32UF YesY
دراگ‌بانک DB04115
ChEBI CHEBI:16118 YesY
ChEMBL CHEMBL۱۲۰۸۹ N
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C20H18NO4+
جرم مولی 336.36122 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: YesY/N؟)
Infobox references

بربرین (به انگلیسی: Berberine) با فرمول شیمیایی C۲۰H۱۸NO۴+ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۳۵۳ است؛ که جرم مولی آن ۳۳۶٫۳۶۱۲۲ g/mol می‌باشد.بِربرین:

بربرین به عنوان یک نمک آلکالوئیدی می‌باشد که در بسیاری از گیاهان از جمله، انگور ارِگون (Berberisaquifolium)، زرشک (Berberis vulgaris)، زرد چوبه ((Berberisaristataیافت می‌شود. تا به اکنون مطالعات زیادی اثرات درمانی و مؤثر بربرین را نشان داده‌اند. از آن جمله می‌توان به اثرات بسیار قوی آنتی اکسیدانی بربرین اشاره نمود. در یک مطالعه نشان داده شد که، بربرین توان آنتی اکسیدانی بافت هیپوکمپ مغزی را افزایش می‌دهد که در این راستا میزان پراکسیداسیون لیپدی را کاهش و فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز را افزایش داده بود. در یک مطالعه دیگر این نکته به خوبی مشخص گردید که، بربرین میزان آسیب‌های ناشی از استرس اکسیدی بر روی میتوکندری را کاهش و توان آنتی اکسیدانی بافت کبد را افزایش می‌دهد. Dong و همکاران نشان دادند که بربرین میزان استرس اکسیدی تجربی القاء شده در سلول‌های 3T3-L1 را در سطح معنی داری کاهش می‌دهد. فعالیت آنتی اکسیدانتی بربرین به طور گسترده ای نشان داده شده است. اولا گزارش شده است که بربرین می‌تواند گونه‌های فعال اکسیژن(ROS)و گونه‌های فعال نیتروژن(RNS)را تمیز کند. ثانیاً بربرین می‌تواند پراکسیداسیون چربی را مهار کند و اثر محافظتی علیه اکسیداسیون لیپوپروتئین با چگالی کم(LDL)را نشان می‌دهد. بربرین می‌تواند استرس اکسیداتیو را بوسیله کاهش سطح بیان نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات(NADPH)اکسیداز (که منبع اصلی محصولات ROSدر سلول است) کاهش دهد. مطالعه دیگری خاصیت ضدالتهابی بربرین را در محیط in vivoو in vitro به اثبات رسانده است.


[1]- Berberine

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]