بخش اورژانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اورژانس به محلی گفته می‌شود که خدمات پزشکی اورژانس به بیماران ارائه می‌شود. اورژانس‌ها معمولاً به عنوان یک بخش (به انگلیسی: Ward یا Department) از بیمارستان محسوب می‌شوند ولی معمولاً به جهت دسترسی بهتر و سریعتر بیماران در محلی جدا از ساختمان اصلی بیمارستان قرار می‌گیرند. اورژانس‌ها می‌توانند همچنین بسته به نیاز و امکانات در داخل یک درمانگاه هم ساخته شوند. از مهمترین قسمت‌های اورژانس اتاق احیا به همراه تمام امکانات لازم آن است. حدود ۴ دهه از تعریف طب اورژانس به عنوان یکی از تخصص‌های پزشکی می‌گذرد و امروزه به عنوان یکی از رشته‌های شاخص و تعریف شده در برنامه‌های دستیاری پزشکی ارائه می‌شود.

نمای ورودی اورژانس درمانگاه سلطنتی ادینبورگ

ساختار اورژانس[ویرایش]

معمولاً اورژانس‌ها شامل تریاژ، اتاق غربالگری، بخش تحت‌نظر و بخش اصلی اورژانس هستند. بسته به شرایط و امکانات اورژانس‌ها می‌توانند شامل بخش مراقبت‌های ویژه و اتاق‌های عمل سرپایی و عمومی هم باشند.

نیروی انسانی[ویرایش]

شامل افراد زیر است

علامت‌گذاری[ویرایش]

مثالی از علامت‌گذاری در یک بیمارستان

در اطراف اوژانس معمولاً برای نشان دادن مسیر اورژانس از رنگ قرمز استفاده می‌شود. در خود اورژانس معمولاً از رنگ‌ها برای نشان دادن قسمت‌های مختلف اورژانس استفاده می‌شود.

تجهیزات[ویرایش]

  • تخت‌های اورژانس می‌بایست تجهیزات مانیتورینگ قلبی را داشته باشد.
  • ونتیلاتورها از اجزای مهم در اورژانس محسوب می‌شوند
  • ترالی کد

اورژانس در ایران[ویرایش]

اورژانس در ایران، پس از حادثه ریزش سقف فرودگاه مهرآباد با همکاری کشور آمریکا رسماً تأسیس شد. پیش از آن، هیچ سیستم از پیش طراحی‌شده‌ای برای کمک و انتقال مجروحین به بیمارستان در اینگونه حوادث ناگهانی وجود نداشت.[۱] علی نیک رو از تکنسین های فعال اورژانس 115

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]