فوریت‌های پزشکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فوریت‌های پزشکی رویدادهای ناگهانی و غیر منتظره پزشکی که نیاز به اقدامات فوری درمانی دارد که به انگلیسی (Emergency Medical Services) یا EMS نیز نامیده میشود. به‌طور کلی فوریت به وضعیتی اطلاق می‌شود که حیات بیمار بلافاصله یا در مدت چند دقیقه تا چند ساعت آینده تهدید می گردد. این رویدادها معمولاً در صورت عدم مداخله سریع پزشکی به مرگ بیمار می‌انجامند، مانند ترومای شدید در تصادفات رانندگی، سکته قلبی، سکته مغزی، انجام زایمان‌های اورژانسی، شکم حاد و… در این مواقع معمولاً مرکز فوریت‌های پزشکی وارد عمل می‌شود. در ایران افراد داخل آمبولانس دو نفر هستند که شامل پارامدیک اورژانس یا اینترمدیت اورژانس يا درجه بيسيك ( پايه) می‌باشند که علاوه بر مدرک و تحصیلات دانشگاهی می‌بایستی گواهینامه پایه دوم رانندگی را نیز دارا باشند. پارامديك اورژانس متخصص فوريت هاى پزشكى و ارايه دهنده بالاترين و با كيفيت ترين خدمات تخصصى پزشكى در خارج از بيمارستان است.پارامديك اورژانس همسطح پزشك عمومى و حتى از لحاظ درجه علمى بالاتر از پزشك عمومى است. [۱]

افراد مشغول به کار در رشته فوریت های پزشکی[ویرایش]

برای درک نقش این عملکرد، شایان ذکر است خودروهای اورژانسی که هر روز در خیابان ها می بینیم. بیشتر مردم در حین رانندگی فقط وسایل نقلیه اضطراری را می بینند با کمک شتاب سنج و آژیر معروف سعی می کنند به زندگی انسان کمک کنند. اما در قلب این کار افرادی قرار دارند که تمام زندگی آنها به سلامت دیگران وابسته بوده است

آنها همیشه منتظر هستند تا به برادران خود خدمت کنند. به این افراد تکنسین های اورژانس می گویند که باید دائماً در بیمارستان ها در حالت آماده باش حضور داشته باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی، Emergency