اهل غرق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اهل غرق رمانی است نوشته منیرو روانی‌پور.

کتاب اهل غرق نخستین بار در سال ۱۳۶۸ منتشر شده و مجدداً توسط نشر قصه در سال ۱۳۸۳ در تهران تجدید چاپ شده‌است.

مشخصات چاپ نشر قصه: شابک شابک: ‎۹۶۴-۵۷۷۶-۲۹-۵ و کد ۸۲-۲۶۶۹م در کتابخانه ملی ایران دارای ۳۰۷ صفحه. طراح روی جلد این نسخه، اردشیر رستمی است.

داستان اهل غرق در جُفرهٔ بوشهر می‌گذرد و عناصر تکرار شونده شاخص آثار روانی‌پور در آن نقش پررنگی دارند. عناصری چون طبیعت جنوب ایران و دریا، افسانه‌های جُفره و پری‌های دریایی، طلسم‌ها، ماهی‌گیری و زنان بومی که از کتاب کنیزو (۱۳۶۷) با آنها آشنا شده‌ایم و در اهل غرق کامل می‌شوند. خانم روانی‌پور در این رمان نگاهی پذیرنده و طبیعی به اعتقادات افسانه‌ای بومی‌ها دارد. (بعداً در مجموعه سیریا، سیریا (۱۳۷۲) دیدی انتقادی‌تر به خود می‌گیرد)[۱]

شخصیت‌هایی مانند مادربزرگ، مرد سبزچشم، گلپر و پری‌های دریایی آبی و قرمز... همگی در این داستان حضور دارند و همچنان که جفره مسیر تاریخی خود را طی می‌کند، آنان نیز به تکامل می‌رسند.

منابع[ویرایش]

  • منیرو روانی‌پور، اهل غرق، نشر قصه (تهران)، ۱۳۸۳