انتخابات پارلمانی نروژ (۲۰۱۷)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات پارلمانی نروژ (۲۰۱۷)
نروژ
۲۰۱۳ →
۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷
← ۲۰۲۱

انتخابات برای همهٔ ۱۶۹ کرسی پارلمان نروژ
کسب اکثریت با ۸۵ کرسی ممکن است
  حزب نخست حزب دوم حزب سوم
  Jonas Gahr Støre undated.jpg Erna Solberg, Wesenberg, 2011 (1).jpg Siv Jensen-14.jpg
رهبر جوناس گار استور ارنا سلبرگ سیو جنسن
حزب حزب کارگر حزب محافظه‌کار حزب ترقی
انتخابات پیش ۵۵ کرسی ۳۰٫۸٪ ۴۸ کرسی، ۲۶٫۸٪ ۲۹ کرسی، ۱۶٫۳٪
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۴۹ ۴۵ ۲۸
تغییر کرسی‌ها ۶ ۳ ۱
درصد رأی ٪۲۷٫۴ ٪۲۵٫۱ ٪۱۵٫۳

  حزب چهارم حزب پنجم حزب ششم
  04Hedmark, Trygve Magnus S. Vedum (3290479026).jpg Audun Lysbakken jamstalldhetsminister Norge.jpg Trine Skei Grande - 2010-04-10 at 11-17-01.jpg
رهبر تریگ‌وه اسلاگسوولد ودوم آودون لیسباکن ترینه اسکی گرنده
حزب حزب مرکز حزب چپ سوسیالیست حزب لیبرال
انتخابات پیش ۱۰ کرسی، ۵٫۵٪ ۷ کرسی، ۴٫۱٪ ۹ کرسی، ۵٫۲٪
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۱۸ ۱۱ ۸
تغییر کرسی‌ها ۸ ۴ ۱
درصد رأی ٪۱۰٫۳ ٪۶٬۰ ٪۴٫۳

  حزب هفتم حزب هشتم حزب نهم
  Knut Arild Hareide (KrF).JPG Rasmus Hansson.jpg Bjørnar Moxnes 2016.jpg
رهبر کنوت آریل هارایده راسموس هنسن
اونه آینا بستهولم
بیورنار موکسنس
حزب حزب دموکرات مسیحی حزب سبز حزب سرخ
انتخابات پیش ۱۰ کرسی، ۵٫۶٪ ۱ کرسی، ۲٫۸٪ ۰ کرسی، ۱٫۱٪
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۸ ۱ ۱
تغییر کرسی‌ها ۲ بی‌تغییر ۱
درصد رأی ٪۴٫۲ ٪۳٫۲ ٪۲٫۴

نخست‌وزیر پیش از انتخابات

ارنا سلبرگ
حزب محافظه‌کار

نخست‌وزیر

ارنا سلبرگ
حزب محافظه‌کار

انتخابات پارلمانی نروژ در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷ برگزار شد.[۱] ائتلاف راست میانه به رهبری ارنا سلبرگ نخست‌وزیر نروژ توانست با کسب ۸۸ کرسی بار دیگر دولت را بدست گیرد اما این بار از کرسی‌های آن کم شد. این در حالی بود که ائتلاف چپ میانه توانست ۸۱ کرسی بدست آورد.[۲][۳]

انتخابات پیشین[ویرایش]

انتخابات پارلمانی پیشینِ نروژ در ۹ سپتامبر ۲۰۱۳ برگزار شده بود. در آن انتخابات محافظه‌کاران و مؤتلفان دست‌راستیِ آن‌ها توانستند پیروز شوند. حزب محافظه‌کار با ریاست ارنا سلبرگ و حزب راستگرای ترقی یک دولت ائتلافی دوحزبی تشکیل دادند و سلبرگ نخست‌وزیر آن شد. این احزاب توانستند از دو حزب مرکزگرای لیبرال و دموکرات مسیحی رأی اعتماد بگیرند.[۴]

تاریخ[ویرایش]

بنابر قانون اساسی نروژ انتخابات باید هر چهار سال یک بار برگزار شود. پارلمان پیش از پایان این تاریخ منحل نخواهد شد. این مسئله که در نوع خود کم‌نظیر است باعث می‌شود که امکان برگزاری انتخابات زودهنگام بدون زیر پا گذاشتن اصول مربوط به انتخابات در قانون اساسی غیرممکن شود.

اعضای استورتینگ یا پارلمان نروژ برای یک دورهٔ چهار ساله انتخاب می‌شوند. این مجلس ۱۶۹ کرسی دارد.

احزاب مشارکت‌کننده[ویرایش]

در زمان انتخابات ۸ حزب سیاسی در پارلمان نروژ حضور داشتند که به نظر می‌رسید در انتخابات ۲۰۱۷ نیز شرکت کنند.

نظرسنجی‌ها[ویرایش]

نتیجه نظرسنجی‌ها با اختلاف ۳۰ روزه از انتخابات ۲۰۱۳ تاکنون. هر خط مربوط به یک حزب سیاسی است.
AP: حزب کارگر
H: حزب محافظه‌کار
FrP: حزب ترقی
KrF: حزب دموکرات مسیحی
Sp: حزب مرکز
V: حزب لیبرال
SV: حزب چپ سوسیالیست
MDG: حزب سبز

نتایج[ویرایش]

نتایج مقدماتی (شمارش ۹۹٫۸٪ آرا):

ed خلاصهٔ انتخابات ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷ استورتینگ نروژ
Norway Storting 2017.svg
حزب آرا کرسی‌ها
#  % ± # ±
حزب کارگر نروژ (AP) ۲۷٫۴ -۳٫۴ ۴۹
حزب محافظه‌کار (H) ۲۵٫۱ -۱٫۷ ۴۵
حزب ترقی (FRP) ۱۵٫۳ -۱٫۱ ۲۸
حزب مرکز (SP) ۱۰٫۳ +۴٫۸ ۱۸
حزب چپ سوسیالیست (SV) ۶٫۰ +۱٫۹ ۱۱
حزب لیبرال (V) ۴٫۳ -۰٫۹ ۸
حزب دموکرات مسیحی (KRF) ۴٫۲ -۱٫۴ ۸
حزب سبز (MDG) ۳٫۲ +۰٫۴ ۱ ۰
حزب سرخ (R) ۲٫۴ +۱٫۳ ۱
حزب بازنشستگان (PP) ۰٫۴
حزب سلامت ۰٫۴
مسیحیان (PDK) ۰٫۳
حزب سرمایه‌دار ۰٫۲
دموکرات‌ها در نروژ (DEM) ۰٫۱
اتحاد ۰٫۱
حزب دزدان دریایی ۰٫۱
حزب ساحلی (KP) ۰٫۱
Nordmøre List ۰٫۱
ابتکار فمنیست (FI) ۰٫۰
حزب کمونیست نروژ (NKP) ۰٫۰
حزب نروژ ۰٫۰
حزب ارزش‌ها ۰٫۰
حزب اجتماع ۰٫۰
Northern Assembly ۰٫۰
مجموع ۱۰۰٫۰ ۱۶۹ ±۰
آرای سفید و مخدوش
رأی‌مندان ثبت‌نام‌کرده/میزان مشارکت ±
منبع: valgresultat.no

منابع[ویرایش]

  1. Valgdagen blir 11. september 2017
  2. "Valgresultat.no". Valgresultat.no. Retrieved 2017-09-11. 
  3. "Valgresultat for Norge – Valg 2017". Nrk.no. Retrieved 2017-09-11. 
  4. "Drømmen om en bred borgerlig regjering er knust | BA". Ba.no. Retrieved 2015-05-14. 
  5. "Høyre og konservatismen - Høyre". Hoyre.no. 2008-11-25. Retrieved 2015-05-14. 
  6. Allern 2010, p. 26: "The Norwegian Progress Party is...traditionally characterised as a borderline case of the extreme or radical right (Ignazi 1992: 13–15; Kitschelt 1995: 121; Ignazi 2003: 157), and Mudde (2007:19) characterises FrP as a non-radical populist party"; see also: p.212.
  7. Widfeldt 2014, p. 83: "The academic literature is not unanimous in classifying FrP as an extreme right party. Cas Mudde, in his book from 2007, argues that FrP does not belong to the populist radical right family... Instead, he classifies FrP as a "neoliberal populist party". Other writers, however, do place FrP in the same category...even if they in some cases do so with qualifications"; see also: p.16.
  8. "Forskere: Frp er høyrepopulistisk", Verdens Gang (NTB), 14 اکتبر 2013. "- Ja, de er høyrepopulister. Men sammenlignet med andre slike partier i Europa er de en moderat utgave og har sterkere innslag av liberalkonservative strømninger, sier Jupskås." ("Yes, they are right-wing populists. But compared to similar parties in Europe, they are a moderate version, and have stronger elements of liberal-conservative currents, Jupskås (Anders Ravik Jupskås, lecturer Department of Political Science, University of Oslo) says.")
  9. "Høyre og Frp frir til konservativt Sp - Aftenposten". Aftenposten.no. 2013-04-05. Retrieved 2015-05-14. 
  10. "KrF og Venstre må holde sammen - Venstre". Venstre.no. 2013-03-09. Retrieved 2015-05-14.