اسفناج باغی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اسفناج باغی
(Atriplex hymenelytra)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
راسته: میخک‌سانان
تیره: تاج‌خروسان
زیرتیره: چغندران
سرده: Atriplex
L.
گونهها

حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰

اسفناج باغی [۱] یا آتریپلکس (Atriplex Spp)، گیاهی همیشه‌سبز است از تیرهٔ تاج‌خروسان (Amaranthaceae) و زیرتیرهٔ چغندران (Chenopodioideae).

این گیاه در گروه گیاهان شوره‌زی می باشد. و می‌شود از آب دریا برای آبیاری آن استفاده کرد. چنانچه بدان توجه کافی شود، می‌تواند در فصل تابستان و پائیز نیز، که بیشتر گیاهان از بین می‌روند، پروتئین زیاد و علوفه آبداری تولید نماید. در گاهی اوقات، مقدار ویتامین A این گیاه در یک گرم، حتی به بیش از ۳۵ میلی گرم نیز می‌رسد.

ریشه‌های این گیاه، راست و عمیق است، به گونه‌ای که گاهی نیز به عمق چهار متر می‌رسد. شاخ و برگ این گیاه، با گسترش زیادی که دارد به صورت درختچه‌ای درآمده و مانع جریان آب در آن می‌شود.

چون شاخ و برگ این گیاه زیاد بزرگ می‌شود، به همین جهت بایستی شاخه‌های اضافی جهت تعلیف چیده شوند.

برای مناطقی که دارای خاک‌های شور هستند و در حدود ۲۰۰ میلی متر در سال، بارندگی دارند، بازکاشت نهالهای ۳ تا ۴ ماهه آن امکان پذیر می‌باشد. پس این گیاهان، گیاهانی کارآ برای بیابان زدایی می باشند. گیاهی است در برابر سرما و گرما مقاوم است و حرارتهای بین ۱۵ تا ۴۰ سانتی‌گراد را تحمل می‌کند و در بیشتر نقاط ایران، به صورت محدود وجود دارد.

گونه‌هایی از این گیاه، به نام‌های A.Halimus , A.Leucoclada و A.Canescens مورد تغذیه شتر قرار می‌گیرند.


طرح کاشت در اطراف دریاچه ارومیه[ویرایش]

کاربرد گونه های شورپسند با سامانه های ریشه های عمیق، اهمیت ویژه ای در مورد حفاظت از خاک های شور دارد زیرا گیاهان به طور ذاتی در محیط هایی با تنش های شوری و سدیمی حضور دارند و به تنش هایی دیگر از جمله خشکی نیز بردبار هستند. این گیاهان به ویژه آتریپلکس و سالیکورنیا از گونه های غالب در مناطق خشک و نیمه خشک با شوری بالا هستند که منبعی برای تغذیه دام و تجدید اراضی فرسوده مانند تپه های شنی، خاک های شور- آهکی، کم عمق و... به شمار می روند.در یک طرح پیشنهادی سعی میشود که با موافقت سازمان جنگل ها و مراکز آبخیز داری در30 هکتار از اراضی ارومیه 3گونه آتریپلکس بومی و هفت گونه غیر بومی سالیکورنیا کاشته شود و طی یک بازه زمانی عملکرد آن ارزیابی شده و نتایج نهایی آن برای اقدامات بعدی مورد ارزیابی قرار گیرد. [۲]

منابع[ویرایش]

به نقل از مقاله گیاهان مرتعی مورد استفاده شتر تالیف دکتر احسان مقدس از انتشارات معاونت امور دام وزارت جهاد کشاورزی، تهران ۱۳۷۴

نگارخانه[ویرایش]