استیوی ری وان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استیوی ری وان
Svaughan.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی استیون ری وان
تولد ۳ اکتبر ۱۹۵۴
دالاس، تگزاس
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
مرگ ۲۷ آگوست ۱۹۹۰ (۳۵ سال)
ایست تروی، ویسکانسین
سبک‌(ها) بلوز، راک، بلوز-راک، مدرن الکتریک بلوز، تگزاس بلوز، الکتریک تگزاس بلوز، مدرن الکتریک تگزاس بلوز، آلبوم راک[۱]
ساز(ها) گیتار الکتریک
سال‌های فعالیت ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰
ناشرین اپیک
همکاری(‌های) مشترک دابل ترابل، جیمی وان، آلبرت کینگ، دیوید بووی
سازهای برجسته
فندر استرتوکستر

استیون "استیوی" ری وان (به انگلیسی: Stephen "Stevie" Ray Vaughan) (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۵۴ - درگذشتهٔ ۲۷ آگوست ۱۹۹۰) خواننده، گیتاریست ، ترانه‌سرای آمریکایی و تهیه کننده بود. با وجود عمر کوتاه هفت ساله ی دوران حرفه ای، او به طور گسترده ای یکی از با نفوذترین گیتاریست های الکتریک در تاریخ موسیقی بلوز شناخته شده است و یکی از مهم ترین چهره های احیای موسیقی بلوز در دهه ی 80 میلادی است. موسیقی او آنچنان قدرتمند است که بعد از دهه هشتاد هنوز نفوذ خود را بعد از مرگ غم انگیز این هنرمند حفظ کرده است.

او در دالاس ایالت تگزاس به دنیا آمد و در همانجا هم مطرح گردید، استیوی نواختن گیتار را از هفت سالگی با الهام گرفتن از برادر بزرگترش جیمی وان آغاز کرد. در سال 1971 دبیرستان را ترک کرد و سال بعد به آستین تگزاس نقل مکان کرد. او در گروه های مختلف موسیقی فعالیت کرد و جایگاه خاصی در گروه های مارک بنو (به انگلیسی: Marc Benno)، خزندگان شب و گروه کبراها به همراه Denny Freeman کسی که تا اواخر سال 1977 با او همکاری کرد، داشت و پس از این او گروه خود به نام دردسر اضافی (به انگلیسی: Double Trouble ) را تشکیل داد.استیو شهرت خود را پس از شرکت در فستیوال جاز مونترو در سال 1982 بدست آورد و در سال بعد اولین آلبوم استودیویی خود را به نام سیل تگزاس اجرا کرد که در چارت به جایگاه 38 رسید. ده آهنگ این آلبوم نیم میلیون نسخه فروش کرد. او در سال 1989 یک تور با جف بک، و در سال 1990 توری با جو کوکر قبل از مرگ بر اثر حادثه سقوط هلی کوپتر در 27 آگوست ۱۹۹۰ اجرا کرد.

استیو از موسیقی بلوزراک آمریکا و انگلستان الهام می گرفت.او بسیار خوب و به جا تجهیزات موسیقیایی را به کار می برد و اغلب از چند تقویت کننده ترکیبی استفاده می کرد و از effects pedals خیلی کم بهره می برد. کریس گیل از مجله ی جهان گیتار اظهار داشته که استیو ری وان در به کارگیری تجهیزات موسیقی تبحر خاصی داشته است.

استیو قبل و بعد از مرگ چندین جایزه موسیقی دریافت کرد. در سال 1983 خوانندگان مجله نوازندگان گیتار او را به عنوان بهترین استعداد نوازندگی گیتار الکتریک بلوز انتخاب کردند. در سال 1984 بنیاد بلوز او را به عنوان نوازنده بلوز سال انتخاب کرد، و در سال 1987 مجله پرفورمنس کار او را به عنوان بهترین عملکرد در موسیقی ریتم و بلوز شناخت. او شش جایزه گرمی و ده جایزه از آکادمی آستین موزیک دریافت کرد، او در سال 2000 در تالار مشاهیر بلوز و در سال 2014 در تالار مشاهیر نوازندگان پذیرفته شد. و مجله رولینگ استون او را به عنوان دوازدهمین گیتاریست در لیست صد گیتاریست برتر همه دوران شناخت. و در سال 2015 او به عضویت مشاهیر راک اند رول در آمد.

استیو رِی وان به میزان مساوی از تکنیک بزرگان بلوز مانند آلبرت کینگ، مادی واترز و اوتیس راش، هنرمندان راک اند رول مانند جیمی هندریکس و لانی مک و نوازندهٔ گیتار جَز کنی بارل تاثیر گرفته‌بود و شیوهٔ نوازندگی منحصر به خودش را داشت که صرف نظر از سبک، صدای‌اش شبیه به هیچ گیتاریست دیگری نبود.[۲]

در نیمه‌شب ۲۶ آگوست سال ۱۹۹۰ استیوی ری که به‌همراه اریک کلپتن، بادی گای، رابرت کری و برادرش جیمی وان برای اجرای کنسرتی به یکی از شهرهای ایالت ویسکانسین رفته‌بود سوار بر هلیکوپتر شد تا سریع‌تر به محل اجرای بعدی در شهر شیکاگو برسد. هلیکوپتر مدت کوتاهی پس از آن‌که از زمین برخاست، سقوط کرد و همهٔ سرنیشنان آن کشته‌شدند. استیوی ری وان در زمان مرگ ۳۵ ساله بود.[۲]

در سال ۲۰۰۳ مجلهٔ رولینگ استون در «رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر همهٔ دوران» جایگاه ۷ام را به او اختصاص داد و در سال ۲۰۰۷ نشریهٔ کلاسیک راک در «رده‌بندی ۱۰۰ قهرمان رام‌ناشدنی گیتار» وان را در رتبهٔ سوم قرار داد.

پانویس[ویرایش]

  1. «Stevie Ray Vaughan»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی AllMusic. بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۰. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ آل‌میوزیک

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Stevie Ray Vaughan»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۰).