استازولامید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استازولامید
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
N-(5-sulfamoyl-1,3,4-thiadiazol-2-yl)acetamide
داده‌های بالینی
نام تجاری Diamox
AHFS/دانشنامه دراگز monograph
رده بارداری C(US)
تجویز Oral, IV
داده‌های فارماکوکینتیکی
متابولیسم None
نیمه‌عمر 3 to 9 hours
دفع Renal
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 59-66-5 ✔Y
کد ATC S01EC01
پاب‌کم CID 1986
بانک‌دارو DB00819
کم‌اسپایدر 1909 ✔Y
UNII O3FX965V0I ✔Y
KEGG D00218 ✔Y
ChEBI CHEBI:27690 ✔Y
ChEMBL CHEMBL20 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C4H6N4O3S2 
وزن مولکولی 222.245 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

استازولامید ((به انگلیسی: Acetazolamide))

رده درمانی: مهارکننده آنزیم کربنیک آنهیدراز

موارد مصرف[ویرایش]

قبلاً در درمان افزایش فشارخون نیز استفاده می شد ولی اکنون بیشتر در درمان گلوکوم، قلیایی کردن ادرار برای جلوگیری از رسوب سیستئین و اسید اوریک، تشنج میوکلونیک و پیشگیری و درمان بیماری صعود سریع به ارتفاعات مصرف می‌شود.

نحوهٔ اثر[ویرایش]

استازولامید مهارکننده آنزیم کربنیک آنهیدراز است. لذا در کلیه موجب دفع بی کربنات(پیشگیری از آلکالوز متابولیک) ، افزایش ادرار و افزایش جبرانی تنفس برای پیشگیری از اسیدوز متابولیک می شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

افزایش حجم ادرار(دیورز)، کرختی، مور مور شدن و تغییر حسی(پارستزی) بخصوص در دستها و پاها و نواحی تحت فشار، خواب آلودگی ، هیپرآمونمی ،مصرف نوشیدنیهای کربن دار ممکن است بی مزه بنظر برسد، تهوع، عدم تعادل الکترولیتی

اشکال دارویی[ویرایش]

قرص، آمپول

منابع[ویرایش]

  • داروشناسی کاربردی، دکتر منصور رحمانی، انتشارات جعفری ۱۳۸۷