ادوارد مایر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ادوارد مایر

ادوارد مایر (به انگلیسی: Eduard Meyer) باستان‌شناس و ایران‌شناس آلمانی (۱۸۵۵ - ۳۱ اوت ۱۹۳۰) است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

ادوار میر متولد ۲۵ ژانویه ۱۸۵۵ و درگذشته در ۳۱ اوت ۱۹۳۰ در برلین،[۱] نگارنده پنج جلد تاریخ باستان است. وی که در هامبورگ از هنریته و دکتر ادوارد میر پدر متولد شده بود، با هدایت‌ها و پشتیبانی‌های پدرش که خود فیلولوژ و تاریخدان بود، بزودی به علاقه خویش در خصوص تاریخ باستان پی برد. ادوارد مایر دوران دبستانی و سپس دبیرستانی خویش را در دبیرستان یوهانیوم از معروفترین و خوش سابقه‌ترین دبیرستانهای هامبورگ که سطح تدریسی بالایی داشت سپری کرد. مایر در دوران تحصیل در دانشگاه‌های بن و لایپزیگ کنار زبانهای لاتین، عبری و عربی که در دبیرستان آموخته بود، زبانهای ترکی، آشوری، قبطی، فارسی و سانسکریت را نیز بخوبی فرا گرفت. پس از پایان تحصیلات در رشته تاریخ باستان، مایر جوان فرصت اینرا یافت تا بمدت دو سال بعنوان معلم خصوصی فرزندان سر فیلیپ فرانسیس سرکنسول بریتانیا در کنستانتینوپل (استانبول) بکار مشغول گردد و بدین وسیله از نزدیک با شرق آشنا گردد. با مرگ سر فرانسیس، مایر خانواده او را تا بریتانیا مشایعت کرد و از این رهگذر توانست که موزه بریتانیا را ببیند.

پس از پایان خدمت سربازی در سال ۱۸۷۹ مایر بمدت پنج سال بعنوان استاد شخصی دانشگاه لایپزیگ به تدریس و تدوین کتاب مشغول بود او سپس استادی دانشگاه برسلاو را بعهده گرفت و از سال ۱۹۰۲ استاد تاریخ باستان دانشگاه فریدریش ویلهلم برلین گردید.

مایر در سال ۱۹۰۴ بمدت چند سال در ایالات متحده بتدریس مشغول گردید و دکترای افتخاری دانشگاه‌هایی نظیر آکسفورد و هاروارد را بدست آورد. وی پس از پایان جنگ جهانی اول در سالهای ۱۹۱۹ و ۱۹۲۰ که آلمان شرایط بسیار سخت سیاسی و اقتصادی خود را تجربه می‌کرد، در دانشگاه مشغول کار بود. او اندکی پس از پایان جنگ جهانی اول بعنوان اعتراض به سیاست متفقین و تحقیر نمودن آلمانی‌ها از سوی متفقین و اعمال زور برای امضای قراردادهایی با ماهیت سرکوبگرانه، تمامی دکتراهای افتخاری خویش را برای دانشگاه‌های انگلیسی و آمریکایی پس فرستاد و از سال ۱۹۱۹ رئیس دانشگاه برلین گردید.

مرگ[ویرایش]

او در ۳۱ اوت ۱۹۳۰ در برلین درگذشت.

آثار[ویرایش]

Forschungen zur alten Geschichte 1884-1902

Untersuchungen zur Geschichte der Gracchen 1894

Wirtschaftliche Entwicklung des Altertums 1895

Die Entstehung des Judentums 1896

Zur Theorie und Methodik der Geschichte 1902

Israeliten und ihre Nachbarstämme 1906

Theopomps Hellenika 1909

Der Papyrosfund in Elephantine 1912

Ursprung und Geschichte der Mormonen 1912

به انگلیسی

منابع[ویرایش]

  1. Momigliano, Arnaldo (1994). "Introduction to a Discussion of Eduard Meyer." In: A. D. Momigliano: Studies on Modern Scholarship. Berkeley: University of California Press, p. 209.
  2. Robertson, J.M. (1917). Britain Versus Germany; an Open Letter to Professor Eduard Meyer. London: T. Fisher Unwin Ltd.
  • «ادوارد مایر آلمانی». کاوه (مونیخ) (۳۷). ۱۳۴۹.