آمورائیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آمورائیم (عبری: אמוראים) (انگلیسی: Amoraim) به دانشمندان یهودی تلمودی از حدود ۲۰۰ میلادی تا ۵۰۰ میلادی گفته می‌شود.[۱]

آمورائیم جمع آمورا به معنای شارحان و محقّقان است؛ این واژه بیشتر به دانشمندان یهودی بابل و فلسطین در سده‌های سوم تا ششم و از پایان میشنا تا پایان تلمود اطلاق می‌شده‌است. اینان به شرح میشنا و تفسیر کتاب مقدس می‌پرداختند؛ تعالیم ایشان در تلمود (بخش گمارا)[۱]و نیز در میدراش‌ها گردآوری شده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Amoraim". Wikipedia (in انگلیسی). 2017-12-19.