آقای دوربینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین نمازی

آقای دوربینی در مراسم تشیع حمید سبزواری
زادروز ۱۳۳۷
تهران، ایران
ملیت ایرانی

حسین نمازی[۱] (در برخی منابع به اشتباه حسین زمانی)[۲] مشهور به حسین دوربینی یا آقای دوربینی فردی ایرانی‌ست که همواره به دنبال شرکت در مراسم دولتی یا رسمی‌ست تا در تلویزیون یا در روزنامه‌ها نمایش داده شود و به همین دلیل از سوی رسانه‌ها و بین مردم ایران به این نام معروف شده‌است. اخیراً فرد دیگری به نام «حمیدرضا احمدآبادی» هم به همین ترتیب، در رسانه‌ها دیده می‌شود.[۳][۴]

زندگی

حسین نمازی متولد ۱۳۳۷ در تهران،[۲] با اصلیت شیرازی[۲] است که یک بار در سال ۱۳۷۹ ازدواج کرده[۲]و خود مدعی است به دلیل علاقه زیادش به دوربین، از همسرش جدا شده‌است![۲][۱]

وی برادر زاده حسین نمازی، وزیر سابق اقتصاد و دارایی ایران است[۲] که به عنوان کارمند خدماتی وزارت ارشاد[۱] در کتابخانه پارک شهر[۲]مشغول بکار است.

او در مصاحبه با هفته‌نامه همشهری جوان می‌گوید:

از بچگی دوست داشتم آدم مهمی بشوم، دیپلم ردی هستم. آدم که هندوانه می‌خرد به ظاهرش نگاه می‌کند و بعد انتخاب می‌کند. من هم نه ظاهر زیبایی دارم و نه مدرک تحصیلی پس آدم مهمی نشدم. اما دوست دارم که من هم دیده شوم ولی الان دیگر تا می‌آیم اخبار تلویزیون را نگاه کنم سریع پدرم کانال را عوض می‌کند. برای دیدن فیلم مراسم‌هایی که در آنها شرکت کرده‌ام تا ساعت ۱۲ شب بیدار می‌مانم تا در حالت‌های مختلف خودم را تماشا کنم. تازه وقتی من صبح خیلی زود از خانه بیرون می‌زنم اهل منزل می‌فهمند که کسی فوت کرده و من برای تشییع جنازه می‌روم. یادم نمی‌آید تا به حال تشییع جنازه کسی را از قلم انداخته باشم. اما وقتی جمعیتی را در تلویزیون نشان می‌دهند و من در بین آنها نیستم خیلی حرص می‌خورم تا صبح خوابم نمی‌برد.

یک شب داشتم از خیابان کریمخان عبور می‌کردم، به فروشگاهی رسیدم که نمایندگی یکی از شرکت‌های ساخت تلویزیون آنجا است. آنجا ۱۰ تلویزیون روی هم چیده شده بود، ناگهان دیدم مصاحبه‌ای که گزارشگر صدا و سیما با من انجام داده بود در حال پخش است. در آن واحد ۱۰ تلویزیون من را نشان می‌داد. نمی‌دانید چه کیفی داشت آن لحظه.

بعضی وقت‌ها آدم دست و پایش را گم می‌کند. در مراسم ختم عماد مغنیه مانده بودم به کدام دوربین نگاه کنم. اگر صد میلیون هم به من بدهند به این اندازه خوشحال نمی‌شوم که دوربینی من را نشان بدهد.

آغاز ماجرا

آن طور که خود حسین به یاد دارد، همه چیز از مراسم عزاداری روز تاسوعا سال ۵۴ در مسجد ارگ شروع شد. آن روزها حسین جوانی ۱۷ ساله بود که برای عزاداری بداخل مسجد رفت و دیدن چند دوربین فیلمبرداری او را بسوی خود کشید. وقتی فیلم مراسم از تلویزیون پخش شد، حسین از دیدن تصویر خود ذوق زده و خوشحال شد:

آن موقع اینقدر مراسم نبود و مراسم تشیع جنازه یا بزرگداشت نبود. اما الان آنقدر که من را در تلویزیون نشان می‌دهند وزیرها را نشان نمی‌دهند.

و در خبرگزاری ایمنا گفته‌است: هنوز انقلاب نشده بود، حجت الاسلام فلسفی در مسجد ارک سخنرانی می‌کرد، من جلو نشسته بودم و دوربین را نگاه کردم و خوشم آمد، پیگیر شدم. اولین بار که من را از تلویزیون نشان دادند انتظار نداشتم خودم را ببینم ولی وقتی دیدم حسی وصف نشدنی برایم پیش‌آمد.

پیشنهاد بازیگری

او در پاسخ به این پرسش که «چرا به دنیای بازیگری وارد نمی‌شوی؟» با یک چهره بی‌حس و بی علاقه به دنیای سینما می‌گوید به او پیشنهادهای هنری داده‌اند، اما قبول نکرده‌است:

نه اینطوری هم به کارم می‌رسم و هم می‌توانم جلوی دوربین بیام. آخر من در یک اداره مشغول هستم.

حاشیه‌ها

در روز جمعه ۲۱ مهر ۱۳۹۶، محسن قرائتی حین اجرای برنامه عطر عاشقی و سخنرانی در امامزاده ابوالحسن شهر ری، آقای دوربینی را در وسط جمعیت می‌بیند و با لحنی تند و تحقیرگونه می‌گوید این آقا را بیرونش کنید: «اومده دوربین بازی کنه! پاشو برو بیرون، برو بیرون من صد دفعه تو تلویزیون دیدمت!». این برخورد واکنش‌های زیادی در پی داشت و عزت‌الله ضرغامی با اشاره به تماس تلفنی‌اش با قرائتی نوشت: آقای قرائتی از خدا و جناب آقای نمازی و هر کس دیگری که به هر دلیلی از ایشان ناراحتی به دل دارد عذرخواهی کردند.[۵]

عذرخواهی از آقای دوربینی

آقای قرائتی در پاسخ به این موضوع گفت «ما فقط ۱۴ معصوم داریم و همه ممکن است اشتباه کنند از خدا و جناب آقای نمازی و هر کس دیگری که به هر دلیلی از بنده ناراحتی به دل دارد، عذرخواهی می‌کنم»[۶]

پانویس و منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «تلویزیون را به ازدواج ترجیح دادم». روزنامه خراسان، سه‌شنبه 1390/08/10. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۰۹ ژانویه ۲۰۱۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ «تصویرم راپخش نکنند مضطرب می‌شوم وتاصبح خوابم نمی‌برد»(فارسی)‎. جهان نیوز، ۱۲ آبان ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۰۹ ژانویه ۲۰۱۲. 
  3. «آقادوربینی»ها از تجمع حجاب تا خاکسپاری لطفی/تصاویر
  4. احمدآبادی و بی‌بی‌سی و زنگ خطر برای بسیج
  5. «یک واکنش به برخورد قرائتی با آقای دوربینی»(فارسی)‎. دنیای اقتصاد. 
  6. http://www.alef.ir/news/3960725181.html

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون