گوستاو کلیمت
| گوستاو کلیمت | |
گوستاو کلیمت (۱۹۱۴) |
|
| زادهٔ | ۱۴ ژوئیه ۱۸۶۲ بومگارتن، امپراتوری اتریش |
| درگذشت | ۶ فوریه ۱۹۱۸ (سن ۵۵ سالگی) وین، اتریش |
| ملّیت | اتریشی |
| حوزهٔ فعالیت | نقاشی، کاشیکاری |
| سبک | نمادگرایی، آرت نوو |
| آثار برجسته | بوسه Portrait of Adele Bloch-Bauer I Danaë |
| امضا | |
گوستاو کلیمت (به انگلیسی: Gustav Klimt) یک نقاش نمادگرای اتریشی و یکی از برجستهترین اعضای آرت نوو وین (Vienna Secession) بود. کارهای برتر او عبارتند از نقاشی، نقاشیهای دیوارنما، انگاره و کارهای هنری دیگر که بسیاری از آنها در نگارخانه Vienna Secession نمایش داده میشوند. موضوع و سبک اصلی نقاشیهای کلیمت اندام برهنه زنان بود.
محبوبیت و افزایش قیمت تابلوهای گوستاو کلیمت در حراجیها از سده بیستم میلادی آغاز شد.[۱]
کلیمت طراحی زبردست بود. از او بیش از سه هزار طراحی باقی مانده، که از نگاه دقیق و دست پرقدرت او خبر میدهند. قلم جسور و چابک او در رسم پیکرها و حالتهای انسانی، به ویژه زنان برهنه، به گروهی از هنرمندان جوانتر مانند اگون شیله درس بسیار داد.[۲]
محتویات |
زندگی [ویرایش]
گوستاو کلیمت در بومگارتن شهری کوچک در نزدیکی وین در اتریش-مجارستان به دنیا آمد. خانواده آنها دارای هفت فرزند بود، سه پسر و چهار دختر که او دومین فرزند خانواده به شمار میرفت. از همان ابتدا همه پسرها دارای استعدادهای هنری بودند. برادران کوچکتر گوستاو، به نام های ارنست و جورج کلیمت بودند. پدر آنها ارنست کلیمت، اهل بوهم و یک منقوشگر طلا بود. ارنست با آنا کلیمت (née Finster)، که دوست داشت یک نوازنده موسیقی باشد، ازدواج کرد. کلیمت بیشتر دوران کودکی خود را در فقر گذراند.
در سال ۱۸۷۶، بورسیه تحصیل در دانشکده هنر و صنایع دستی وین به کلیمت اعطاء گردید و تا سال ۱۸۸۳، در آنجا مشغول تحصیل در رشته نقاشی و معماری شد. در ۱۸۷۷، برادر او ارنست که دوست داشت همانند پدرش یک منقوشگر طلا شود، نیز وارد دانشگاه شد. هر دو برادر به همراه یکی از دوستانشان به نام فرانز[۳] با یکدیگر کار میکردند. تا سال ۱۸۸۰، آنها موفق به دریافت کمیسیونهای بیشماری در غالب تیمی به نام شرکت هنرمندان شدند و به استاد خود در کشیدن نقاشیهای دیواری برای موزه وین کمک کردند. کلیمت کار حرفهای خود را با کشیدن نقاشیهای دیواری داخلی و سقفها برای ساختمانهای بزرگ در «Ringstraße» شروع نمود که شامل مجموعهای موفق از حکایات و تمثیلها میشد.[۴]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ گوستاو کلیمت؛ راز بوسه محبوب، بیبیسی فارسی
- ↑ گوستاو کلیمت؛ هنرمندی بی نیاز از کارشناسان، علی امینی نجفی، بیبیسی فارسی
- ↑ «Franz Matsch»
- ↑ زندگینامه گوستاو کلیمت
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گوستاو کلیمت موجود است. |
|