گلگت
| گلگت |
|
|---|---|
 |
|
| اطلاعات کلی | |
| نام رسمی : | گلگت |
| کشور : | پاکستان  |
| استان : | |
| شهرستان : | گلگت |
| نام محلی : | گلت |
| نامهای قدیمی : | سارگین |
 گلگت
|
|
| مردم |
|
| جمعیت | ۲۱۶ هزار |
| مذهب: | اکثریت مسلمان |
| جغرافیای طبیعی |
|
| ارتفاع از سطح دریا : | ۱۴۶۳ متر |
| اطلاعات شهری |
|
| شهردار : | فقیرمحمد |
گِلگِت از شهرهای پاکستان و مرکز منطقه گلگت-بَلتستان است.
گلگت بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد و بلندی آن از سطح دریا ۱۵۰۰ متر است.
این شهر در دوران باستان سارگین نام داشت و بعداً گِلِت نامیده شد که مردم محل هنوز از این نام استفاده میکنند. شهر گلگت به همراه شهر سکردو دو پایگاه اصلی کوهنوردان راهی کوهستانهای قراقروم و قلههای هیمالیا بهشمار میآید.
شهر گلگت در درهای نسبتا تنگ قرار دارد و کنار رودخانه است و بازاری کوچک هم آنجا موجود است. این منطقه دارای چندین رودخانه، پانزده دریاچه و پنج چشمه آب گرم است. آب این چشمهها برای تندرستی و بهداشت مفید تلقی میشود.
محصولات مهم آن میوههای خشک (از قبیل کشمش) است و چرم حیوانات و پشم گوسفندان هم در این منطقه بدست میآید.
تاریخچه [ویرایش]
در پی کشمکش گروههای مختلف در جامو و کشمیر، ناصرالدین محمدغازی خان حکومت شیعی خاندان فارسیزبان چَک را، که در حدود گلگت ساکن بودند، در ۹۵۸ بنیان نهاد که تا اواخر سده دهم برقرار بود.[۱]
در دوره دوگرهها، جامو و کشمیر به چهار قسمت اداری (کشمیر، پونچ، گلگت و لداخ) تقسیم شد.[۲]
در ۱۳۲۷ خورشیدی/۱۹۴۸ مردم بلتستان و گلگت خواستار استقلال مناطق خود از هند و الحاق به پاکستان شدند. در ۲ اردیبهشت ۱۳۲۷/ ۲۱ آوریل ۱۹۴۸، شورای امنیت قطعنامهای تصویب کرد که به موجب آن، به هند اجازه داده شد نیروهایش را در منطقه نگه دارد و دبیر کل سازمان ملل نیز اجازه یافت یک مجری همه پرسی به عنوان کارگزار ایالت جامو و کشمیر تعیین کند.[۳]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
مهمند، انور، مردم ناحیه شمالی پاکستان باختری. در مجله «هلال». آذر ۱۳۴۸ - شماره ۹۵.
