گفتمان
گفتمان به معنی پرداختن مفصل و جزءبهجزء یک موضوع، در قالب نوشتن یا گفتن است. به بیانی دیگر، بهکاربردن زبان در گفتار و نوشتار، بهر پدیدآوردن معنا و مفهوم.[۱] گفتمان با جنبهٔ فاعلی یک چهارچوب زبانی سروکار دارد، که طی آن فاعل خبر و یا روایتگر، با گذر از واژههای یک زبان و ارتباطات میانشان، میتواند به صورت آگاهانه یا ناآگاهانه، با اثرگذاری بر ساختار زبان، کنترل آن را در دست خویش گیرد و در جهت آنچه خود میپسندد و بدان گرایش دارد، به پیش بَرَد.[۱]
گفتمان، اصطلاحی است که در زمینهها و رشتههای گوناگونی چون فلسفه، جامعهشناسی، انسانشناسی و زبانشناسی به طور گسترده به کار برده شدهاست و فیلسوفان و نظریهپردازان مختلف دربارهٔ دامنه، مفهوم، نقش و کارکرد آن، نظریههایی گوناگون، و تا حدی متفاوت، مطرح کردهاند و پیرامون آن دیدگاههای گوناگونی داشتهاند.[۱]
محتویات |
ریشهشناسی [ویرایش]
واژهٔ «گفتمان» به عنوان برابرنهادهٔ واژهٔ discourse، توسط داریوش آشوری برساخته شدهاست. وی برای نخستین بار این همسنگ را در مقالهٔ «نظریهٔ غربزدگی و بحران تفکر در ایران» در نشریهٔ ایراننامه به کار برد و به جامعهٔ فرهنگی پارسیگو شناساند.[۱] پیش از برساختهشدن و رواج واژهٔ «گفتمان»، واژهٔ فرنگی discourse به همسنگهای دیگری همچون: «گفتار»، «سخن»، «وعظ و خطابه»، «درس و بحث»، «مقال»، «سخنرانی»، «مراوده»، «مکالمه» و «نطق»، در زمینهها و رشتههای مختلف، و توسط مترجمان گوناگون، به فارسی برگردانده میشد.[۱]
در زبانشناسی [ویرایش]
معمولاً در زبانشناسی، به واحد زبانی بزرگتر از جمله، کلام یا گفتمان میگویند. البته در مورد تعریف کلام بین زبانشناسان قدیم یعنی نحویون و حتی در زبانشناسی جدید اختلاف نظر وجود دارد.
تعاریف مختلف کلام عبارتند از:
- به هر گفتاری میتوان کلام گفت چه با معنی باشد و چه بی معنی (مثلا اسب ونیز برعکس آن بسا هر دو کلام هستند).
- هرگاه گفتاری با معنی باشد به آن میتوان کلام گفت.
- هرگاه گفتاری دارای حداقل یک مسند و مسند الیه باشد میتوان به آن کلام گفت.
- هرگاه گفتاری چنان باشد که سکوت کردن بر آن صحیح باشد، میتوان به آن کلام گفت.[۲]
- کلام در معنای دیگر زبان شناسی، واحد پیام نامیده میشود و هر کلام دارای دو نوع معناست:
- معنای منطقی (Propositional Meaning): که عبارتست از معنای اسمی و زیر بنایی کلام که توسط واژه ها و ساختمان دستوری موجود در آن انتقال می یابد.
- معنای اجرایی (Illucutionary Meaning): که عبارتست از منظور و هدف عمده متکلم از ادای کلام. معنای اجرایی یک کلام هیچ ارتباطی با ساختار دستوری جمله مربوطه ندارد.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ابن هشام، عبدالله ابن یوسف (۷۰۸-۷۶۱ قمری)و سعید افغانی (مصحح) و مازن مبارک (مصحح) .مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب (آدینه بوک).قم: صادق .۱۳۸۷.ISBN 978-964-5604-91-0 .
| این یک نوشتار خُرد پیرامون جامعهشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون زبان و زبانشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد فلسفه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |