گشتاور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رابطه میان نیرو (F), گشتاور(τ), و بردارهای ممان (p و L) در یک سیستم در حال چرخش.
عامل مؤثر در گشتن هر جسم به دور محوری را گَشتاوَر یا مُمان*[۱] نیرو مینامند.
گشتاور یک کمیت فیزیکی است در حرکت چرخشی که به بزرگی نیرو و مسیر و مکان اثر نیرو بستگی دارد. گشتاور یک کمیت برداری هست.
[ویرایش] تعریف
حاصلضرب خارجی بردار مکان نقطه اثر نیرو در بردار نیروی وارد بر یک نقطه را گشتاور آن نیرو (حول مبدأ) گویند.
همان طور که از تعریف بر میآید، گشتاور کمیت نسبی بوده و نسبت به یک نقطه (مبدا) سنجیده میشود.
