چرخه برایتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ترمودینامیک
Triple expansion engine animation.gif


ترمودینامیک کلاسیک
ترمودینامیک آماری
ترمودینامیک جامدات
دانشمندان
نیکولا سعدی کارنوبنویت پال امیل کلاپيرونرودلف کلاوزیوسدیگران

چرخهٔ برایتون (به انگلیسی: Brayton Cycle) یک چرخه ترمودینامیکی است که پایهٔ کار توربین‌های گاز و موتورهای جت است. نام این چرخه، از نام جرج برایتون، مهندس آمریکایی گرفته شده که این چرخه را توسعه داد، هر چند اولین بار توسط مخترع انگلیسی، جان باربر، پیشنهاد شده و به ثبت رسیده بود.[۱]

چرخه[ویرایش]

چرخهٔ برایتون آرمانی

چرخهٔ برایتون در حالت آرمانی، از چهار فرآیند به شرح زیر تشکیل شده‌است:

چرخهٔ برایتون در حالت واقعی، از چهار فرآیند به شرح زیر تشکیل شده‌است:

  • فشرده‌شدن هوا به صورت بی‌دررو در کمپرسور.
  • احتراق هوا به صورت هم‌فشار در محفظهٔ احتراق.
  • انبساط هوا به صورت بی‌دررو در توربین.
  • انتقال حرارت گازهای خروجی توربین به محیط به صورت هم‌فشار.

پانویس‌ها[ویرایش]

  1. «Advantages and Disadvantages of Jet Engines»(انگلیسی)‎. TurboMachine.com. بازبینی‌شده در بهمن ۱۳۸۹. 

جستارهای وابسته[ویرایش]