پراکندگی تامسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در فیزیک، پراکندگی تامسون پراکندگی کشسان تابش الکترومغناطیسی از یک جسم باردار است. بنابراین انرژی جنبشی ذره و فرکانس فوتون قبل و بعد از پراکندگی تغییری نمی کند. میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی موج فرودی به جسم شتاب می‌دهند. جسم باردار به خاطر شتاب‌گرفتن از خود تابش می‌کند، و به این ترتیب موج فرودی پراکنده می‌شود. ثابت بودن سطح مقطع پراکندگی تامسون و عدم وابستگی اش به فرکانس از خصوصیت های مهم این پراکندگی می باشد. پراکندگی تامسون پدیدهٔ مهمی در فیزیک پلاسما است که نخستین بار جوزف جان تامسون آن را توضیح داد.

مثال‌هایی از پراکندگی تامسون[ویرایش]

گمان می‌رود که تابش زمینهٔ کیهانی به خاطر اثر تامسون قطبیدهٔ خطی باشد. آشکارسازهایی مانند دبلیومپ و پلانک این قطبیدگی را می‌سنجند.

در توکامک‌ها و سایر ابزارهای همجوشی هسته‌ای، دما و چگالی الکترون‌ها در پلاسما را با آشکارسازی اثر تامسون بر روی باریکهٔ پرشدت لیزر می‌سنجند.