پارگین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در آناتومی جانوران، پارگین (کلواک) سوراخ پشتی جانور است که بعنوان تنها مخرج برای مجرای رودهای، تناسلی وادراری گونههای خاصی از جانوران عمل میکند. برخلاف پستانداران جفت دار، که دارای ۲ یا ۳ سوراخ جداگانه برای دفع هستند، تمام دوزیستان، پرندگان، خزندگان و تک سوراخیان دارای این مخرج هستند و از طریق آن هم ادرار و هم مدفوع را دفع میکنند.
ناحیهٔ پارگین معمولا با یک عضو ترشحی مرتبط است که «غدهٔ پارگین» نام دارد و گفته میشود که این غده با رفتار نشانهای رایحهای برخی خزندگان، دوزیستان و تک سوراخیان مرتبط است.
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Cloaca»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ نوامبر ۲۰۱۲).
