پارک جنگلی چیتگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۳′۴۸″ شمالی ۵۱°۱۲′۳۰″ شرقی / ۳۵.۷۲۹۹۳۷۶° شمالی ۵۱.۲۰۸۲۲۳۴° شرقی / 35.7299376; 51.2082234

پارک جنگلی چیتگر
نمایی از پارک جنگلی چیتگر
مکان از شرق به خرگوش دره، از جنوب به آزادراه تهران-کرج، از غرب به پیکان شهر و از شمال به زمین‌های چیتگر
مختصات ۳۵°۴۳′۴۷.۷۸″ شمالی ۵۱°۱۲′۲۹.۶″ شرقی / ۳۵.۷۲۹۹۳۸۹° شمالی ۵۱.۲۰۸۲۲۲° شرقی / 35.7299389; 51.208222
مساحت ۹۵۰ هکتار[۱]
اداره‌کننده(ها) شهرداری تهران

پارک جنگلی چیتگر از پارک‌های جنگلی شهر تهران است.

این بوستان از شمال به زمین‌های چیتگر، از جنوب به آزادراه تهران-کرج از غرب به آزادشهر و پیکان‌شهر و از شرق به منطقهٔ خرگوش‌دره محدود می‌شود. این پارک با ۹۵۰ هکتار زمین پردرخت از بزرگ‌ترین بوستان‌های جنگلی استان تهران است.[۱][۲]

هدف از احداث این بوستان جنگلی که در آغاز مسیر وزیدن باد غربی به شهر تهران قرار گرفته، بالا بردن مقدار اکسیژن هوای تهران بوده‌است.

این پارک دارای یک پیست و مسیرهای دوچرخه‌سواری و امکانات اسکیت‌سواری است.[۲]

همچنین ایستگاه مترو چیتگر مقابل درب شمارهٔ ۱ و ایستگاه مترو ایرانخودرو مقابل درب‌های ۵ و ۷ قرار دارد.

دریاچه چیتگر در مجاورت این پارک جنگلی واقع شده است. محدوده شرقی به مساحت تقریبی ۲۵۳ هکتار است، محدوده غربی مساحتی معادل ۶۵۸ هکتار را به خود اختصاص داده است. حداقل ارتفاع پارک چیتگر از سطح دریا ۱۲۲۵ متر و حداکثر آن ۱۳۱۳ متر بوده و متوسط آن ۱۲۶۹ متر است. پوشش درختی پارک در مجموع مساحتی در حدود ۷۳۴ هکتار را در بر می‌گیرد و حدود ۵۳ درصد از آنها را گونه‌های سوزنی برگ مانند کاج الداریکا، سرو نقره‌ای و سرو خمره‌ای و حدود ۴۷٪ از درختان را ۹ گونه درختی سوزنی برگ (از جمله اقاقیا، زبان گنجشک، نارون چتری، ارغوان، داغداغان، افرای زینتی، پلت، بلوط و ایلان) تشکیل می‌دهد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «پارک جنگلی چیتگر». شهرداری تهران. بازبینی‌شده در ۱ آوریل ۲۰۱۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «پارک جنگلی چیتگر». کتاب اول. بازبینی‌شده در ۲۳ تیر ۱۳۹۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]