ویکتوریانو اوارتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویکتوریانو اوارتا
۳۵مین رئیس‌جمهور مکزیک
اطلاعات شخصی
تولد خوسه ویکتوریانو اوارتا مارکس
۲۲ دسامبر ۱۸۵۰(۱۸۵۰-12-۲۲)
کولوتلان، ایالت خالیسکو
مرگ ۱۳ ژانویه ۱۹۱۶ میلادی (۶۵ سال)
ال پاسو
ملیت  مکزیک
پیشه نظامی، سیاستمدار
دین کاتولیک رومی
خدمت نظامی
درجه افسر


ویکتوریانو اوارتا (به اسپانیایی: Victoriano Huerta) نام کامل "خوسه ویکتوریانو اوارتا مارکس" (به اسپانیایی: José Victoriano Huerta Márquez)، (زاده ۲۲ دسامبر ۱۸۵۰ میلادی برابر با ۱ دی ۱۲۲۹ خورشیدی - درگذشته ۱۳ ژانویه ۱۹۱۶ برابر با ۲۲ دی ۱۲۹۴ ) یک افسر نظامی که از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۴ میلادی (۱۲۹۱ تا ۱۲۹۲ خورشیدی) به عنوان رئیس جمهور مکزیک خدمت کرد.

زندگی[ویرایش]

ویکتوریانو در ۲۲ دسامبر، سال ۱۸۵۰ میلادی (۱ دی ۱۲۲۹ خورشیدی) در کولوتلان در ایالت خالیسکو در مکزیک به دنیا آمد.او خودش را عنوان بومی شناسایی می‌کرد و تاریخشناسان ادعا کرده‌اند که پدر او از سرخ پوستان بومی از قبله‌ای به نام "اویچول" بوده‌است. در سال ۱۸۶۹ میلادی (۱۲۴۷ خورشیدی) ویکتوریانو خواندن و نوشتن را یاد گرفته و بعد برای خدمت به عنوان دبیر شخصی ژنرال دناتو گررا (اسپانیایی: Donato Guerra)استخدام شد. در این نقش، او با کار برجسته خود و با کمک ژنرال گررا و رئیس جمهور وقت، بنیتو خوارس، در سال ۱۸۷۲ میلادی (۱۲۵۰ خورشیدی) وارد به آکادمی ملی نظامی مکزیک در مکزیکو سیتی شد.[۱]

پس از به پایان رساندن آموزش خود از آکادمی نظامی در سال ۱۸۷۷ میلادی (۱۲۵۵ خورشیدی) ، او توسط هیئت مهندسان نظامی برای انجام مطالعات توپوگرافی در ایالت پوئبلا و وراکروس استخدام شد، در جایی که او همسر آینده اش را می‌شناخت که با هم ۱۱ فرزند می‌داشتند.[۲]

خدمت در ارتش[ویرایش]

در زمان دولت پورفیریو دیاس او به رتبه ژنرال در ارتش رسید و برای به زانو در آوردن مردم مایعا در چان سانتا کروس در یوکاتان و در برابر شورشیان امیلیانو ساپاتا جنگیدند. در آستانه انقلاب ۱۹۱۰ علیه رژیم طولانی دیاس، اوارتا درگیر و سرگرم پروژه بی ضرر اصلاح یونیفرم ارتش فدرال بود.

پس از این که پورفیریو دیاس تبعید شد، اوارتا، ابتدا متعهد و وفادار به دولت جدید فرانسیسکو مادرو بود، و حتا او برای حفظ دولت مادرو با شورش کنندگان مانند ژنرال شورشی پاسکوال اروسکو جنگید. با این حال، اوارتا مخفیانه با سفیر وقت آمریکا در مکزیک، هنری لین ویلسون[۳] ، ژنرال برناردو ریئس، و فلیکس دیاس، برادرزاده پورفیریو دیاس، ملاقات کرد تا برای سرنگونی مادرو برنامه ریزی کنند. این قسمت در تاریخ مکزیک به عنوان ده روز غم انگیز شناخته شده است.

پس از چند روز هرج و مرج و مبارزه در شهر مکزیکوسیتی بین جناح وفادار و جناح شورشی ارتش، در تاریخ ۱۸ فوریه ۱۹۱۳ میلادی (۲۹ بهمن ۱۲۹۱ خورشیدی)، توطئه گران در سفارت آمریکا ملاقات کردند و پیمانی با نام "پیمان سفارت" ("ال پاکتو د لا امباخادا" - اسپانیایی: El Pacto de la embajada) را امضا کردند که اوارتا را بر سر دولت مکزیک نشاند.[۴]

فعالیت های سیاسی[ویرایش]

برای دادن ظاهر قانونی به این کودتا، اوارتا، تحت قانون اساسی ۱۸۵۷ میلادی (۱۲۳۶ خورشیدی) مکزیک، وزیر امور خارجه، "پدرو لاسکریان" را به سمت ریاست جمهوری نشاند. بعد از کمتر از ۱ ساعت "پدرو لاسکریان" استفا داد، در یک جلسه ویژه در اواخر شب، کنگره که در محاصرهٔ نیروهای اوارتا بود، ریاست جمهوری اوارتا را تایید کرد و او به صمت رئیس جمهور رسید.

۴ روز بعد فرانسیسکو مادرو و معاون او، "خوسه ماریا پینو سوارس" به دست پلیس سوارنظام فدرال و به دستور اوارتا اعدام شدند.

اوارتا مکزیک را به یک دیکتاتوری نظامی خشن تبدیل کرد. وودرو ویلسون، رئیس جمهور آمریکا با دولت اوارتا درگیر شد، و به دست سفیر خود هنری لین ویلسون در مکزیک، خواستار کناره گیری اوارتا برای انتخابات دموکراتیک در مکزیک شد. هنگامی که اوارتا این خواسته را رد کرد، و با وضعیت بدتر شده در مکزیک، ویلسون نیروهای نظامی آمریکا را به اشغال وراکروس، مهم ترین بندر مکزیک فرستاد.

برای فشار به اوارتا و برنامه ریزی اخراج او، ونوستیانو کارآنسا با همکاری٬ آلوارو اوبرگون، فلیپه آنخلس، امیلیانو ساپاتا و پانچو وییا دست به طرح گوادالوپه زدند. بعد از شکستهای پی در پی ارتش فدرال اوارتا به دست انقلابی ها، اوارتا دیگر این فشارها را تحمل نکرد و در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۴ میلادی (۲۳ تیر ۱۲۹۳ خورشیدی) استفا داد و تبعید شد.

تبعید و مرگ[ویرایش]

ویکتوریانو اوارتا (چپ) و پاسکوال اروسکو (راست).

در دوران تبعید او نخست با کشتی آلمانی "رزمناو س م س درسدن" به شهر کینگستون، در جامائیکا رفت.[۵] از آنجا ، او به بریتانیا ، اسپانیا و در نهایت در آوریل سال ۱۹۱۵ میلادی (فروردین ۱۲۹۴ خورشیدی) به آمریکا رفت.

اوارتا در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۱۵ میلادی (۵ تیر ۱۲۹۴ خورشیدی) وقتی با قطار از نیویورک به ال پاسو سفر میکرد، که احتمالا برای به دست آوردن مجدد قدرت و ریاست جمهوری مکزیک از طریق کودتا در مکزیک بود، همراه پاسکوال اروسکو در منطقه نیومن ، نیومکزیکو (۴۰ کیلومتری شهر ال پاسو) به اتهام نقض قوانین بی طرفی آمریکا بازداشت شد.او مدتی در بازداشت خانگی به سر برد. اوارتا بعد از مدتی در بازداشت خانگی، آزاد شدن و دوباره زندانی شدن، به دلیل سیروز از کبد در تاریخ ۱۳ ژانویه سال ۱۹۱۶ میلادی (۲۲ دی ۱۲۹۴ خورشیدی) در شهر ال پاسو درگذشت.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. Laton McCartney, "The Teapot Dome Scandal", Random House, Inc., 2008, pg. 1901, [۱]
  2. El Paso Times obituary
  3. McLynn, Frank (2002). Villa and Zapata. Carroll & Graf. ISBN 0786710888. 
  4. Michael D. Richards, "Revolutions in world history", Routledge, 2004, pg. 26, [۲]
  5. Thomas Herbert Russell, "America's War for Humanity", BiblioBazaar, LLC, 2009, pg. 500, [۳]
  6. Lee Stacy, "Mexico and the United States", Marshall Cavendish, 2002, pg. 405, [۴]
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Victoriano Huerta»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.