ویلیام چهارم پادشاهی متحده
| ویلیام چهارم | |
|---|---|
| پادشاه پادشاهی متحده، ایرلند و هانوور | |
| دوران | ۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ - ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ |
| نام کامل | ویلیام هنری در آلمانی: ویلهلم هاینریش |
| لقب(ها) | پادشاه دریانورد |
| زادروز | ۲۱ اوت ۱۷۶۵ |
| زادگاه | سرای باکینگهام، لندن، انگلستان |
| مرگ | ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ |
| محل مرگ | ویندسور، برکشایر، انگلستان |
| پیش از | ویکتوریا |
| پس از | جرج چهارم |
| همسر | آدلاید ساکس-ماینینگن |
| دودمان | خاندان هانوور |
| پدر | جرج سوم |
| مادر | شارلوت مکلنبرگ-استرلیتز |
| امضا | |
ویلیام چهارم (به انگلیسی: William IV) ملقب به پادشاه دریانورد (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۷۶۵ - درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷) پادشاه بریتانیای بزرگ و ایرلند و شاه هانوور از ۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ تا هنگام مرگش در ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ بود.[۱] او سومین پسر جرج سوم بود و پیش از رسیدنش به پادشاهی عنوان دوک کلارنس را داشت. او در ابتدا با اصلاحات پارلمانی مخالف بود اما سرانجام مجبور به پذیرش قانون اصلاحات سال ۱۸۳۲ شد که قدرت خاندان سلطنتی را کاهش میداد.[۱]
زندگینامه [ویرایش]
ویلیام در ۲۱ اوت ۱۷۶۵ در کاخ باکینگهام (در آن زمان سرای باکینگهام) در لندن زاده شد. او سومین پسر جرج سوم، پادشاه انگلستان و شارلوت مکلنبرگ-استرلیتز بود و با نام ویلیام هنری غسل تعمید یافت.[۲] او در ۱۳ سالگی وارد نیروی دریایی سلطنتی شد، در انقلاب آمریکا جنگید و به هنگام خدمت در هند غربی دوستی نزدیکی با دریاسالار هوراشیو نلسون پیدا کرد.[۱]
در فاصلهٔ سالهای ۱۷۹۴ تا ۱۸۰۷ او روابطی عاشقانه با کمدین ایرلندی دوروتی جردن برقرار کرد و از او صاحب ۱۰ فرزند نامشروع (با نام خانوادگی فیتزکلارنس) شد که این موضوع خشم پدرش را برانگیخت. او سپس در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۸۱۸ با شاهدخت آدلاید ساکس-مینینگن ازدواج کرد و از او صاحب دو دختر شد که هر دو در کودکی درگذشتند.[۱]
ویلیام از ۱۷۸۹ تا ۱۸۳۰ عنوان دوک کلارنس را داشت[۱]، در ۱۸۱۱ به مقام دریاسالاری و در ۱۸۲۷-۸ به مقام لرد دریاسالار والا رسید. پس از آنکه برادر بزرگش شاه جرج چهارم در ۱۸۳۰ درگذشت او با عنوان ویلیام چهارم بر تخت پادشاهی بریتانیای کبیر نشست.[۳]
در مه ۱۸۳۲ نخستوزیر چارلز گری، دومین ارل گری از پادشاه درخواست نمود[۱] تا دستکم ۵۰ عضو جدید برای حزب ویگ (حزب لیبرال امروزی) ایجاد نماید تا بتوانند با دادن رأی مثبت به لایحهٔ اصلاحات پارلمانی در برابر رأیهای منفی حزب توری (حزب محافظهکار امروزی) که مخالف این لایحه بودند آن را به تصویب برسانند.[۴] در ابتدا ویلیام با این درخواست مخالفت نمود اما سرانجام با آن موافقت کرد و لایحهٔ اصلاحات در پارلمان به تصویب رسید.
ویلیام در آوریل ۱۸۳۷ دچار حملهٔ شدید آسم شد و بهدنبال آن دچار عفونت سینه و مشکل در تنفس گردید. او که روز بروز ضعیفتر میشد سرانجام در ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ بر اثر نارسایی قلبی و برونشیت درگذشت.[۲] او را در ویندسور بهخاک سپردند[۲] و پس از او برادرزادهاش شاهدخت ویکتوریا با عنوان ملکه ویکتوریا بر تخت پادشاهی بریتانیا نشست. فرمانروایی هانوور نیز به ارنست آگوستوس، دوک کامبرلند و برادر ویلیام چهارم رسید.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ «William IV». Britannica Online Encyclopedia. بازبینیشده در ۱ دسامبر ۲۰۱۰.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «William IV». englishmonarchs.co.uk. بازبینیشده در ۱ دسامبر ۲۰۱۰.
- ↑ David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. ویرایش Second edition. Cambridge University Press، 1995. p.1003. ISBN 0-521-43421-1.
- ↑ «William IV». Oxford University Press. بازبینیشده در ۱ دسامبر ۲۰۱۰.
|
|||||
|