الکساندر سوم اسکاتلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکساندر سوم
پادشاه اسکاتلند
Alasdair III.jpg
دوران ۱۲۴۹-۱۲۸۶
تاجگذاری ۱۳ ژوئیه ۱۲۴۹
زادروز ۴ سپتامبر ۱۲۴۱
مرگ

۱۸ یا

۱۹ مارس ۱۲۸۶ (۴۴ سال)
محل مرگ در نزدیکی کینگهورن، فایف، اسکاتلند
پیش از مارگارت، دوشیزه نروژ
پس از الکساندر دوم اسکاتلند
همسر مارگارت انگلستان
پدر الکساندر دوم

الکساندر سوم (به انگلیسی: Alexander III) (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۲۴۱ - درگذشتهٔ ۱۸ یا ۱۹ مارس ۱۲۸۶) پادشاه اسکاتلند از ۱۲۴۹ تا ۱۲۸۶ بود. او قدرت پادشاهی را در اسکاتلند نثبیت نمود و قلمرو پادشاهیش را مستقل، متحد و کامیاب ساخت. اسکات‌ها که تا پیش از این درگیر جنگ‌های خونین طولانی مدت با انگلستان بودند از دوران پادشاهی الکساندر سوم با عنوان «عصر طلایی» یاد کرده‌اند.

زندگینامه[ویرایش]

السکاندر سوم، تنها پسر الکساندر دوم بود که پس از مرگ پدرش در ۱۲۴۹ و در سن ۷ سالگی بر تخت پادشاهی نشست. او در ۱۲۵۱ با مارگارت، دختر بزرگ هنری هشتم که در آن زمان ۱۱ ساله بود ازدواج کرد.

در ۱۲۶۳ الکساندر سوم موفق شد تا هاکون چهارم، پادشاه نروژ را که بر جزایر حاشیهٔ سواحل غربی اسکاتلند فرمان می‌راند در طی نبردی در لارگس شکست دهد. به‌دنبال این پیروزی، هبریدیز و جزیره من که در اختیار ماگنوس پنجم، پسر هاکون بود به الکساندر سوم تسلیم گردید و او با ضمیمه کردن این مناطق به خاک اسکاتلند، کار تحکیم و یکپارچه‌سازی مناطق باختری پادشاهی را به پایان رساند.

الکساندر سوم در ۱۲۸۶ بر اثر سقوط اسبش از صخره‌ها کشته شد و از آنجا که تمام فرزندانش تا آن زمان مرده بودند، نوهٔ خردسالش مارگارت، دوشیزه نروژ جانشین او شد.

منابع[ویرایش]

  • «Alexander III»(انگلیسی)‎. Britannica Online Encyclopedia. بازبینی‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۰. 
  • David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. Second edition ed. Cambridge University Press, 1995. p.19. ISBN 0-521-43421-1.