نقیضه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقیضه که به آن «پارودی» نیز گفته میشود و برخی «نظیره طنزآمیز» ترجمه کردهاند، تقلید طنزگونه از یک کار هنری دیگر است. نقیضه در مواردی به قصد استهزاء و نقد اثر ساخته میشود و در مواقعی تنها هدف خنداندن است.
در ادبیات [ویرایش]
«نقیضه» شعری است که به تقلید شعر دیگری گفته شده و مبتنی بر طنز و هزل است
- بوی کباب میرسد از مطبخم به دل «پیغام آشنا نفس روحپرور است».[۱]
- ذبیح بهروز در فصلی به نام «گندستان» از رسالهٔ طنزآلود معراجنامه، که با نام مستعار نویسنده (ابن دیلاق) در زمان رضاشاه به طور زیرزمینی انتشار یافت، نقیضهای بر گلستان نوشتهاست. گندستان در جماع و استمناست. از جمله در دیباچه به استفاده از آب دهان برای استمنا اشاره کردهاست «بنده همان به که به آب دهان/کار کند روز و شب و سال و ماه».[۲]
در سینما [ویرایش]
- مجموعه فیلمهای فیلم ترسناک نقیضههای فیلمهای ژانر وحشت سینمای هالیوود هستند.
منبعها [ویرایش]
- ↑ انواع ادبی، دکتر سیروس شمیسا/چاپ نهم/انتشارات فردوس/صفحه۲۴۴
- ↑ .نقیضهٔ بیت سعدیاست که «بنده همان به که ز تقصیر خویش / عذر به درگاه خدای آورد»
