قرارداد ساده نامه‌رسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجموعه پروتکل اینترنت
لایه کاربرد

BGP · DHCP · DNS · FTP · GTP · HTTP · IMAP · IRC · LDAP · Megaco · MGCP · NNTP · NTP · POP · RIP · RPC · RTP · RTSP · SDP · SIP · SMTP · SNMP · SOAP · SSH · Telnet · TLS/SSL · XMPP ·

(بیشتر)
لایه انتقال

TCP · UDP · DCCP · SCTP · RSVP · ECN ·

(بیشتر)
لایه اینترنت

IP (IPv4, IPv6· ICMP · ICMPv6 · IGMP · IPsec ·

(بیشتر)
لایه پیوند

ARP/InARP · NDP · OSPF · Tunnels (L2TP· PPP · زیرلایه نظارت بر دسترسی به رسانه انتقال (اترنت, خط اشتراک دیجیتال, ISDN, FDDI·

(بیشتر)

قرارداد سادهٔ نامه‌رسانی[۱] (به انگلیسی: SIMPLE MAIL TRANSFER PROTOCOL)‏ بطور اختصار SMTP، پروتکلی ساده و در عین حال مهم و اساسی برای انتقال ایمیل است. این اصطلاح از آن رو به کار می‌رود که نسبت به سایر پروتکل‌های ایمیل قبلی بسیار ساده عمل می‌کند. SMTP فقط به نام کاربری و دامنه نیاز دارد تا مستقیم پیغام را به سمت گیرنده مسیریابی کند. SMTP یک پروتکل ارسال است و برای دریافت مناسب نیست، به همین دلیل برای دریافت ایمیل به جای SMTP از پروتکل‌های دریافت ایمیل مثل پروتکل دستیابی به پیغام در اینترنت و پاپ۳ استفاده می‌شود.

پانویس [ویرایش]

  1. قرارداد سادهٔ نامه‌رسانی عبارت مصوب فرهنگستان زبان به جای SIMPLE MAIL TRANSFER PROTOCOL یا SMTP در انگلیسی است. «فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵، بخش سوم: به ترتیب الفبای لاتینی، صفحهٔ ۱۸۳». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. بازبینی‌شده در ۱۲ شهریور ۱۳۸۹.