پروتکل اطلاعات مسیریابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پروتکل اطلاعات مسیریابی (به انگلیسی: Routing Information Protocol) (با نماد اختصاری RIP) یکی از قدیمی ترین پروتکل‌های مسیریابی بردار فاصله (Distance-Vector Routing Protocol) در شبکه‌های رایانه‌ای می‌باشد.

پروتکل RIP اطلاعات قابل دسترسی را با نزدیکترین همسایه‌های خود مبادله می‌کند که این اطلاعات مجموعه‌ای از مقاصد شناخته شده برای مسیریاب‌های شرکت کننده می‌باشد.

عملکرد[ویرایش]

هر مسیریاب یا روتر هر 30 ثانیه کل محتویات جدول مسیریابی خود را به عنوان اینترفیس‌های RIP برای استفاده مسیریاب‌های دیگر در شبکه می‌فرستد. زمانیکه چنین اعلانی دریافت می‌شود تمام مسیریاب‌ها تخصیصی را درجدول مسیریابی خود قرار داده و ارسال مجدد را شروع می‌کنند. این فرآیند تضمین می‌کند که تمامی شبکه‌های متصل به هر مسیریاب سرانجام به همه مسیریاب‌ها شناسانده می‌شوند.

اگر یک مسیریاب در مدت زمان 180 ثانیه از مسیریاب دیگری مجدد تغییرات محتویات مسیریابی را دریافت نکند روتر به اين نتيجه خواهد رسيد كه تمامی اطلاعاتی که دریافت کرده است غيرمعتبر است و از آنها استفاده نمیکند. در نهایت اگر تا مدت زمان 240 ثانیه اطلاعات محتویات مسیریاب را دریافت نکند تمامی اطلاعات مسیریابی که از آن روتر دریافت کرده است را پاک میکند.

هر مسیر یک صفت ویژه بنام متریک (Metric) دارد که فاصله از مقصد را مشخص می‌کند. زمانی که یک مسیریاب یک اعلان دریافت می‌کند، صفت ویژه متریک را افزایش می‌دهد. این ویژگی باعث می‌شود که مسیرها از نظر متریک با هم متفاوت شوند و مسیریاب‌ها بتوانند مسیر کوتاه‌تر را تشخیص دهند. حداكثر تعداد متریک می تواند عدد 15 باشد و عددی بالاتر از 15 به منزله غيرقابل دسترس بودن است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]