قرارداد نقطه‌به‌نقطه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قرارداد نقطه‌به‌نقطه (به انگلیسی: PPP) یک قرارداد ارتباطات برای لایهٔ پیوند داده‌ای است که برای ارتباط در خطوط هم‌زمان یا ناهم‌زمان به کار می‌رود و قراردادهای دیگر شبکه را در خود می‌پوشاند. قرارداد نقطه به نقطه روش برقراری اتصال بین دو نقطه از شبکه را مشخص می‌کند. این قرارداد نخستین بار در دهه ۱۹۹۰ میلادی معرفی شد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Thomas Spencer. «The Point-to-Point Protocol (PPP): An Overview». Microsoft. بازبینی‌شده در 05-Sep-2013.