فعل ناگذرا

فعل ناگذرا (لازم) فعلی است که به مفعول، متمم یا مسند نیاز ندارند. کاربرد اینها به همراه فعل ناگذرا اشتباه است.

فعل از لحاظ ساختمان در ادبیات فارسی دارای چهار گونه دیگر نیز هست.

نمونه فعل‌های ناگذرا: رفتن، آمدن، نشستن، برخاستن، خوابیدن، دویدن، چرخیدن

فعل‌های ناگذرا بیشتر فعل‌هایی هستند که نشان دهنده عملی است که طی آن نوعی تغییر در وضعیت و خصوصیات فاعل بوجود می‌آورد. بطور مثال نشستن و برخاستن که تغییر وضعیت او را نشان می‌دهد.

فعل ناگذرای یک شخصه

فعل ناگذرای یک شخصه مفعول پذیر نیست و بیشتر بصورت اول شخص بکار می‌رود و بجای شناسه یکی از ضمایر متصل ّم، ّت، ّش، ِمان، ِتان، ِشان، شخص فعل را نشان می‌دهد که به آخر اسم قبل از فعل اضافه می‌شود.

نمونه:خوشم آمد