فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژان شاپولن، یکی از پنج بنیان‌گذار فرهنگستان

فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه (به فرانسوی: Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) بنیادی دانشگاهی در فرانسه است که در سال ۱۶۶۳ آغاز به کار کرد و اکنون یکی از پنج فرهنگستان تشکیل دهنده بنیاد فرانسه به شمار می‌رود.

تاریخچه[ویرایش]

فرهنگستان توسط پنج تن از نامدارترین انسان‌گرایان فرانسوی بنا نهاده شد. ژان شاپولن، فرانسوا شارپنتیه، ژاک کازانی، امبل دو بورزی، ام. دووریه بنیان‌گذاران این نهاد بودند.[۱] مسوول برقراری نشست‌های آغازین این فرهنگستان ژان بتیست کلبر، وزیر اقتصاد لوئی چهاردهم، بود. او از دانشمندان زبان‌شناس دعوت کرد تا توصیه‌های آنان درباره متن‌های نوشته شده به زبان لاتین بر سکه‌ها و شعارهای روی تندیس‌های همگانی و مدال‌های تقسیم شده به افتخار لوئی را بشنود.

اهداف[ویرایش]

بر پایه مرام‌نامه فرهنگستان، این نهاد

به مطالعه کتیبه‌ها و زبان‌ها و فرهنگ‌های تمدن‌های باستانی، از سده‌های میانی و دوره کلاسیک گرفته تا تمدن‌های نااروپایی، اختصاص دارد.

علاوه بر فعالیت بسیار در زمینه‌های گوناگون، فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی به گونه ویژه بر تاریخ فرانسه و گُل و زبان‌شناسی و همچنین باستان‌شناسی تمرکز دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Cécile Leung (۲۰۰۲). Etienne Fourmont (1683-1745) Oriental & Chinese Languages in Eighteenth-Century France. Leuven Univ Pr. ۵۱. شابک ‎۹۰۵۸۶۷۲۴۸۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]