شوان پرور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیوان پرور در سوئد، ۲۰۰۵

شوان پرور (به کردی: Şivan Perwer/شڤان پەروەر/شوان په‌روه‌ر) (زاده دسامبر ۱۹۵۵ در روستای «سوری» میان دیاربکر و اورفه) با نام اصلی اسماعیل آیگون (به ترکی: İsmail Aygün) از خوانندگان مشهور و مردمی کردسایر کشور های کرد نشین {ترکیه . ایران . عراق . سوریه } است. ترانه‌های وی اکثراً حماسی و میهن‌پرستانه‌است.

وی فعالیت هنری را از سال ۱۹۷۵ شروع کرد و تا سال ۲۰۰۲ بیش از ۲۲ اثر خلق نمود.یکی از آخرین اثار وی به نام men bira te kirya از طرف موسسه اکادامی harles cros موفق به دریافت بزرگترین جایزه هنری از ژاک شیراک رییس جمهور وقت فرانسه شد.بهترین اثار شوان پرور بین سالهای هفتاد الی هشتاد میلادی عرضه شد .ولی بعدها علی‌رغم فعالیتهای هنری . به دلیل بیماری حنجره کیفیت صدای خویش را از دست داد.در طول دوران اوج محبوبیت . سیاستمداران رده بالای کشورهای خاورمیانه که به گونه ای با مسئله کردستان دست در گریبان بودند. به دلیل تحریک احساسات جوانان کرد جهت مبارزه مسلحانه. از وی به نفرت یاد میکردند.پس از اصلاحات سیاسی ترکیه اعطای آزادی های نسبی به کردهای ترکیه . رجب طیب اردوغان وی را جزء شخصیتهای تاریخی ترکیه میداند.وی از سال ۱۹۷۵ تاکنون در آلمان به سر میبرد .

شوان از اسطوره‌های موسیقی و از شخصیتهای ملی کُردها است. تعداد بسیار زیادی از جوانان کرد با الهام از او و به عشق او دیوان (سازی که شوان پرور با آن می نوازد و تا حدودی شبیه تار و تنبور است) دارند و آن را به زیبایی می‌نوازند. شوان قبل از آنکه فعالیت خود در مورد موسیقی حماسی به زبان کردی را شروع نماید در ترکیه به زبان ترکی آواز میخوانده وبه عاشق چوبان مشهور بوده است

اردوغان در یکی از سخنرانی‌هایش به شوان پرور که از ۳۷ سال پیش ترکیه را ترک کرده بود، خوشامد گفته و از این که حسرت طولانی شوان برای بازگشت به وطن اتمام یافته، احساس شادی و مسرت نمود.[۱]

آثار[ویرایش]

  • Govenda Azadixwazan (۱۹۷۵)
  • kunk çıma tı lımej maki
  • Ey Ferat (۱۹۷۸)
  • Kine Em (۱۹۷۹)
  • Hay Dil (۱۹۸۰)
  • Gele Min Rabe (۱۹۸۱)
  • Agiri (۱۹۸۲)
  • Bilbilo / Ferzê (۱۹۸۳)
  • Dotmam (۱۹۸۵)
  • Lê Dîlberê (۱۹۸۶)
  • Ya Star (۱۹۹۵)
  • Naze (۱۹۹۶)
  • Heviya Te (۱۹۹۹)
  • Roj û Heyv (۲۰۰۰)
  • Sarê (۲۰۰۱)
  • Helbestên bijartî yên ۱ /Kirîvê (۲۰۰۲)
  • Helbestên bijartî yên ۲/Klasîk (۲۰۰۳)
  • Helbesten Bijarti yên ۳ (۲۰۰۴)
  • Min bêriya te kiriye (۲۰۰۴)

منابع[ویرایش]

  1. «اردوغان برای نخستین بار نام کردستان را بر زبان آورد». کردپرس (کردپرس)، ۱۳۹۲/۸/۲۵. بازبینی‌شده در ۱۳۹۲/۸/۲۵.